مقدمه و هدف: با توجه به تغییرات سیستم عصبی مرکزی به دنبال مصرف مزمن مرفین که منجر به وابستگی و اعتیاد میگردد. همچنین بهعلت عدم درمان قطعی یا نبود فرایندهای پیشگیری برای ایجاد وابستگی به مواد مخدر، و از طرفی با توجه به توصیههای زیاد برای مصرف داروهای گیاهی بخاطر ارزانی، در دسترس بودن و عوارض جانبی کمتر، در این تحقیق اثر مصرف یکی از این گیاهان بر روند اعتیاد بررسی میگردد. هدف از این مطالعه بررسی اثر مصرف مزمن بذر گیاه داتوره بر کمیتهای رفتاری سندرم ترک مرفین بهعنوان مهمترین شاخص وابستگی و اعتیاد بوده است. مواد و روشها: حیوانات تحقیق با مصرف افزایشی مرفین از طریق آب آشامیدنی طی 21 روز معتاد میشدند. پس از ایجاد وابستگی برای مشاهده کمیتهای رفتاری سندرم ترک فارماکولوژیک در گروه مربوطه، نالوکسان ( mg/kg i.p 5/2 ) تزریق و علائم سندرم ترک تا 40 دقیقه بعد از تزریق مشاهده میشد. در گروه سندرم ترک فیزیولوژیک 48 ساعت بعد از قطع مصرف مرفین علائم ثبت میگشت. در گروههای مورد درمان دوزهای مؤثره داروهای مورد نظر به شکل خوراکی طی مدت مصرف مرفین به حیوانات خورانده میشد. نتایج: نتایج حاصل از بررسی اثر دوزهای مختلف داتوره مقدار mg/kg 70 را به دوز مؤثره نزدیک نشان داد. از علائم قابل شمارش در سندرم ترک فیزیولوژیک رفتار انزال توسط داتوره و متادون نسبت به گروه کنترل کاهش معناداری پیدا کردند (05/0 p
خلیلی, دکتر محسن, ناصری, دکتر محسن, نادری, دکتر غلامعلی, & اطیابی, مسعود. (1387). بررسی اثر مصرف خوراکی بذر گیاه داتوره (Datur stramonium) بر کمیتهای رفتاری سندرم ترک در موشهای صحرایی نر. دانشور پزشکی, 15(6), 25-32.
MLA
دکتر محسن خلیلی; دکتر محسن ناصری; دکتر غلامعلی نادری; مسعود اطیابی. "بررسی اثر مصرف خوراکی بذر گیاه داتوره (Datur stramonium) بر کمیتهای رفتاری سندرم ترک در موشهای صحرایی نر". دانشور پزشکی, 15, 6, 1387, 25-32.
HARVARD
خلیلی, دکتر محسن, ناصری, دکتر محسن, نادری, دکتر غلامعلی, اطیابی, مسعود. (1387). 'بررسی اثر مصرف خوراکی بذر گیاه داتوره (Datur stramonium) بر کمیتهای رفتاری سندرم ترک در موشهای صحرایی نر', دانشور پزشکی, 15(6), pp. 25-32.
VANCOUVER
خلیلی, دکتر محسن, ناصری, دکتر محسن, نادری, دکتر غلامعلی, اطیابی, مسعود. بررسی اثر مصرف خوراکی بذر گیاه داتوره (Datur stramonium) بر کمیتهای رفتاری سندرم ترک در موشهای صحرایی نر. دانشور پزشکی, 1387; 15(6): 25-32.