نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1
استاد، مرکز تحقیقات علوم رفتاری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. و استاد، گروه روانشناسی سلامت، دانشکده
2
استادیار روانشناسی سلامت، مرکز توسعه پژوهشهای بالینی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
3
دانشیار روانشناسی سلامت، مرکز توسعه پژوهشهای بالینی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
4
استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
5
اینترن پزشکی، مرکز تحقیقات علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
چکیده
مقدمه و هدف: سرطان، علاوه بر تأثیرات جسمانی، میتواند اثرات روانشناختی عمیقی بر فرد بگذارد. مواجهه با سرطان به نوعی مواجهه با مرگ قریبالوقوع است که میتواند نگرش به مرگ، اضطراب و احساس ناامیدی را تحت تأثیر قرار دهد. از این رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخله شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بر نگرش به مرگ و امیدواری زنان مبتلا به سرطان سینه انجام شد.
مواد و روشها: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با گروه کنترل و مراحل پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه زنان مبتلا به سرطان سینه شهر اصفهان تشکیل دادند که به روش نمونه گیری در دسترس تعداد 36 نفر از بیمارستان سیدالشهدا در سال 1400 انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه نیم رخ نگرش به مرگ وونگ و پرسشنامه امیدواری اشنایدر بود. جلسات شناخت_درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی در قالب 8 جلسه 90 دقیقهای بر اساس مدل کابات زین ارائه شد. از تحلیل واریانس اندازه_گیری_های مکرر با استفاده از نرم افزار SPSS-26 استفاده شد.
نتایج: نتایج نشان داد که شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی در مرحله پسآزمون تأثیری بر نگرش نسبت به مرگ نداشت، اما در مرحله پیگیری تأثیر مثبت داشت. همچنین این مداخله تأثیر معناداری بر امیدواری داشت.
نتیجه گیری: با توجه به پیچیده بودن مقوله نگرش نسبت به مرگ به نظر می رسد که اثرات مداخله آزمایشی نیاز به پردازش های سطح بالاتری داشته است که در مرحله پیگیری خود را نشان داد. همچنین مداخله درمانی توانسته است که به سرعت در ایجاد احساس امیدواری بیماران موثر باشد.
عنوان مقاله [English]
The effectiveness of mindfulness-based cognitive therapy Intervention on attitudes toward death and hope in women with breast cancer: A randomized clinical trial
نویسندگان [English]
-
reza Bagherian-Sararoudi
1
-
Gholamreza Talebi
2
-
hassn rezaei_ jamaloei
3
-
Hamidreza Oreyzi
4
-
Pegah Pegah Bagherian-Sararoudi
5
1
Professor, Behavioral Sciences Research Center, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran. And Professor, Department of Health Psychology, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
2
Assistant Professor of Health Psychology, Clinical Research Development Center, Najafabad Branch, Islamic Azad University, Najafabad, Iran
3
Associate Professor of Health Psychology, Clinical Research Development Center, Najafabad Branch, Islamic Azad University, Najafabad, Iran
4
Prof, Department of Psychology, School of Educational Sciences and Psychology, Isfahan University, Isfahan, Iran.
5
Medical Intern, Behavioral Sciences Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
چکیده [English]
Background and Objective
Cancer, in addition to its physical effects, can have profound psychological impacts on individuals. Facing cancer is, in a way, facing imminent death, which can influence one's attitude toward death, anxiety, and feelings of hopelessness. Therefore, this study aimed to examine the effectiveness of mindfulness-based cognitive therapy (MBCT) on attitudes toward death and hope in women with breast cancer.
Materials and Methods: This study was a quasi-experimental design with a control group, including pre-test, post-test, and follow-up stages. The statistical population comprised all women with breast cancer in Isfahan, and 36 participants were selected from Seyed al-Shohada Hospital in 2021 using convenience sampling. The research tools included the Wong, Reker, and Gess Death Attitude Profile and the Snyder Hope Scale. Mindfulness-based cognitive therapy sessions were conducted in 8 sessions of 90 minutes each, based on the Kabat-Zinn model. Repeated measures analysis of variance was used for data analysis with SPSS-26 software.
Results: The results showed that mindfulness-based cognitive therapy had no significant effect on attitudes toward death in the post-test stage but had a positive effect in the follow-up stage. Additionally, this intervention had a significant effect on hope.
Conclusion: Given the complexity of the concept of attitude toward death, it seems that the effects of the intervention require higher-level processing, which manifested in the follow-up stage. The therapeutic intervention was also found to be effective in rapidly enhancing patients' feelings of hope.