دانشور پزشکی

دانشور پزشکی

بررسی اثر هم‌افزایی ضدباکتریایی آنتی بیوتیک کوتریموکسازول و عصاره سیاه‌دانه بر روی سویه‌ی استاندارد استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی‌سیلین

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
پونه محمدپور 1
محمدحسین احمدی 2
محمد نیاکان 3
فردین رحیمی 3
فاطمه حقیرالسادات 4
1 گروه میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
2 گروه میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
3 گروه مهندسی علوم زیستی، دانشکده علوم و فنون نوین دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 گروه علوم وفنون نوین پزشکی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه شهیدصدوقی یزد، یزد، ایران
10.22070/daneshmed.2023.16718.1260
چکیده
مقدمه و هدف: استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی‌سیلین (MRSA) یکی از عوامل مهم عفونت‌های بیمارستانی در دنیا می‌باشد که نسبت به بسیاری از آنتی بیوتیک‌های رایج، مقاوم شده است. افزایش روزافزون مقاومت آنتی بیوتیکی در باکتری‌ها توجه به داروهای گیاهی و مواد ضدمیکروبی طبیعی را بیشتر نموده است. سیاه‌دانه به دلیل داشتن متابولیت ‌هایی مانند تیموکینون دارای اثرات مختلفی از جمله خاصیت ضد باکتریایی می‌باشد. این تحقیق با هدف تعیین اثر ضد باکتریایی عصاره سیاه‌دانه و آنتی بیوتیک کوتریموکسازول و همچنین اثر ترکیبی این دو ماده بر روی سویه استاندارد MRSA در شرایط آزمایشگاهی انجام شد.
مواد و روش ها: در این مطالعه، اثر ضد میکروبی عصاره سیاه دانه و آنتی بیوتیک کوتریموکسازول بصورت جداگانه و با هم با استفاده از روش چکربورد بر روی سویه استاندارد (ATCC33591) MRSA به روش میکرودایلوشن بررسی شده و حداقل غلظت بازدارندگی از رشد (MIC) آن‌ تعیین گردید.
نتایج: آنتی بیوتیک کوتریموکسازول در MIC 5 میکروگرم بر میلی‌لیتر و عصاره سیاه‌دانه در 687/4 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر مانع از رشد باکتری مورد نظر شدند. هنگام ترکیب این دو با یکدیگر MIC برای هر دو ترکیب عصاره و آنتی بیوتیک به طور چشمگیری کاهش یافت. این مقادیر برای عصاره 292/0 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر و برای آنتی بیوتیک برابر با 2 میکرو‌گرم بر میلی‌لیتر تقلیل یافتند.
نتیجه‌گیری: طبق نتایج بدست آمده، فعالیت ضد باکتریایی عصاره اتانولی سیاه دانه و آنتی بیوتیک کوتریموکسازول بر روی MRSA دارای اثر سینرژیسم است و می­توان از ترکیب این دو عامل ضدباکتربایی به منظور بهبود خاصیت­های ضدمیکروبی استفاده کرد.
کلیدواژه‌ها
استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی‌سیلین
سیاه‌دانه
کوتریموکسازول
خاصیت ضد باکتریایی
  1. Rodríguez-Baño J, López-Prieto M D, Portillo M M, Retamar P, Natera C, Nuño E, et al. Epidemiology and clinical features of community-acquired, healthcare-associated and nosocomial bloodstream infections in tertiary-care and community hospitals. Clinical Microbiology and Infection 2010;16(9):1408-1413.
  2. Clauditz A, Resch A, Wieland K-P, Peschel A, Götz F. Staphyloxanthin plays a role in the fitness of Staphylococcus aureus and its ability to cope with oxidative stress. Infection and Immunity 2006;74(8):4950-4953.
  3. Kluytmans J, van Belkum A, Verbrugh H. Nasal carriage of Staphylococcus aureus: epidemiology, underlying mechanisms, and associated risks. Clinical Microbiology Reviews 1997;10(3):505-520.
  4. Rahimi F, Bouzari M, Katouli M, Pourshafie M R. Prophage typing of methicillin resistant staphylococcus aureus isolated from a tertiary care hospital in tehran, iran. Jundishapur Journal of Microbiology 2012;6(1):80-85.
  5. Bien J, Sokolova O, Bozko P. Characterization of Virulence Factors of Staphylococcus aureus: Novel Function of Known Virulence Factors That Are Implicated in Activation of Airway Epithelial Proinflammatory Response. Journal of Pathogens 2011;2011:601905-601905.
  6. Becker K, Denis O, Roisin S, Mellmann A, Idelevich E A, Knaack D, et al. Detection of mecA- and mecC-Positive Methicillin-Resistant Staphylococcus aureus (MRSA) Isolates by the New Xpert MRSA Gen 3 PCR Assay. Journal of Clinical Microbiology 2016;54(1):180-184.
  7. Harrison E M, Ba X, Coll F, Blane B, Restif O, Carvell H, et al. Genomic identification of cryptic susceptibility to penicillins and β-lactamase inhibitors in methicillin-resistant Staphylococcus aureus. Nature Microbiology 2019;4(10):1680-1691.
  8. Pathare N A, Tejani S, Asogan H, Al Mahruqi G, Al Fakhri S, Zafarulla R, et al. Comparison of Methicillin Resistant Staphylococcus Aureus in Healthy Community Hospital Visitors [CA-MRSA] and Hospital Staff [HA-MRSA]. Mediterranean Journal of Hematology and Infectious Diseases 2015;7(1):e2015053-e2015053.
  9. Curtis A, Moore Z, Patton D, O'Connor T, Nugent L. Does using a cellular mobile phone increase the risk of nosocomial infections in the Neonatal Intensive Care Unit: A systematic review. Journal of Neonatal Nursing 2018;24(5):247-252.
  10. Mohajeri P, Izadi B, Falahi B. Frequency of hospital-acquired methicillin resistant staphylococcus aureus nasal carrier patients, Kermanshah, Iran. Hormozgan Medical Journal 2012;16(3):197-202.
  11. Moradi N, Mousavi A, Rouzrokh S, Javadpour S. Frequency of nasal carriage for methicillin-resistant staphylococcus aureus among the hospital staff – bandar abbas, iran. Hormozgan Medical Journal 2011;15(2).
  12. Khalili M B, Moshref M, Sharifi M, Sadeh M, Sazmand A. Prevalence Of Staphylococcus Aureus (SA) And Methicillin Resistant Staphylococcus aureus (MRSA) In Personnel Of Operation Room Of Shahid Sadoughi Hospital, Yazd, Iran. Payavard Salamat 2013;6(5):392-402.
  13. Niederman M S. Treatment options for nosocomial pneumonia due to MRSA. Journal of Infection 2009;59 Suppl 1:S25-31.
  14. Nurjadi D, Klein S, Hannesen J, Heeg K, Boutin S, Zanger P. Molecular analysis of an increase in trimethoprim/sulfamethoxazole-resistant MRSA reveals multiple introductions into a tertiary care hospital, Germany 2012-19. Journal of Antimicrobial Chemotherapy 2021;77(1):38-48.
  15. Rubin R H, Swartz M N. Trimethoprim-sulfamethoxazole. The New England Journal of Medicine 1980;303(8):426-432.
  16. Niakan M, Miri S R A, Naseri M, Karimi M, Mansouri S. In vitro anti-staphylococcus aureus activity of nigella sativa Seed oil extract, compared with cxm, cec, man and caz antibiotics. Journal of medicinal Plants 2006;5(19):29-33.
  17. Gholamnezhad Z, Havakhah S, Boskabady M H. Preclinical and clinical effects of Nigella sativa and its constituent, thymoquinone: A review. Journal of Ethnopharmacology 2016;190:372-386.
  18. Hannan A, Saleem S, Chaudhary S, Barkaat M, Arshad M U. Anti bacterial activity of Nigella sativa against clinical isolates of methicillin resistant Staphylococcus aureus. Journal of Ayub Medical College Abbottabad 2008;20(3):72-74.
  19. Forouzanfar F, Bazzaz B S, Hosseinzadeh H. Black cumin (Nigella sativa) and its constituent (thymoquinone): a review on antimicrobial effects. Iranian Journal of Basic Medical Sciences 2014;17(12):929-938.
  20. Shakiba M, Ashrafi F. Evaluation of prevalence of MepA, MdeA, NorA and NorC genes in Staphylococcus aureus strains isolated from Tehran hospitals. Daneshvar Medicine 2020;28(147):1-13.
  21. Baron E J, Finegold S M. Bailey & Scott’s Diagnostic Microbiology. Edition t, editor 1990.
  22. Alizadeh Behbahani B, Noshad M, Falah F. The combined effect of the combined Fennel and Clove essential oils on Staphylococcus epidermidis, Bacillus cereus, Salmonella typhi and Enterobacter aerogenes using Checkerboard assay (fractional inhibitory concentration index). Iranian Journal of Food Science and Technology 2020;17(106):75-83.
  23. Basri D F, Khairon R. Pharmacodynamic Interaction of Quercus infectoria Galls Extract in Combination with Vancomycin against MRSA Using Microdilution Checkerboard and Time-Kill Assay. Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine 2012;2012:493156.
  24. Halawani E. Antibacterial Activity of Thymoquinone and Thymohydroquinone of Nigella sativa and Their Interaction with Some Antibiotics. Advances in Biological Research 2009;3:148-152.
  25. Kouidhi B, Zmantar T, Jrah H, Souiden Y, Chaieb K, Mahdouani K, et al. Antibacterial and resistance-modifying activities of thymoquinone against oral pathogens. Annals of Clinical Microbiology and Antimicrobials 2011;10:29. doi: 10.1186/1476-0711-10-29.
  26. Goudarzi h, Azad M, Navidinia M, Goudarzi M. Antibacterial Activity of Nigella sativa Ethanolic Extract Against Isolated Bacteria from Intensive Care Unit Patients. Internal Medicine Today 2015;21(4):103-108.
  27. Namjoo A, Sadri S M, Rafeian M, Ashrafi K, Shahin Fard N, Ansari samani R, et al. Comparing the Effects of Nigella Sativa Extract and Gentamicin in Treatment of Urinary Tract Infection Caused by Ecoli. Journal of Mazandaran University of Medical Sciences 2013;22(96):22-29.
  28. Azimi Laysar H, Niakan M, Mohammad Taghi G, Jafarian Z, Mostafavizade M, Niakan S. Comparison of the antibacterial activity of various concentrations of Nigella Sativa and Nanosilver on the growth of S.sanguis and S. mutans. Journal of Research in Medical and Dental Science 2013;9(4):179-186.
  29. Sowmya, Raveesha K A. Antibacterial Activity and Time-kill Assay of Terminalia catappa L. and Nigella sativa L. against Selected Human Pathogenic Bacteria. Journal of Pure and Applied Microbiology 2021;15(1):285-299.
  30. Mouwakeh A, Telbisz Á, Spengler G, Mohácsi-Farkas C, Kiskó G. Antibacterial and Resistance Modifying Activities of Nigella sativa Essential Oil and its Active Compounds Against Listeria monocytogenes. In Vivo 2018;32(4):737-743.
  31. Salem E M, Yar T, Bamosa A O, Al-Quorain A, Yasawy M I, Alsulaiman R M, et al. Comparative study of Nigella Sativa and triple therapy in eradication of Helicobacter Pylori in patients with non-ulcer dyspepsia. Saudi Journal of Gastroenterology 2010;16(3):207-214.
  32. Ziaei T, Moharreri N, Hosseinzadeh H. Review of pharmacological and toxicological effects of nigella sativa and its active constituents. Journal of Medicinal Plants 2012;11(42).
دانشور پزشکی
دوره 31، شماره 1 - شماره پیاپی 164
فروردین و اردیبهشت 1402
صفحه 13-22