مقدمه و هدف: با افزایش سن، آنژیوژنز و نروژنز در مغز کاهش می‌یابد؛ درحالی‌که فعالیت ورزشی منظم و مکمل‌های آنتی‌اکسیدانی با تغییرات فیزیولوژیکی مختلف در مغز همراه می‌باشد. لذا هدف از تحقیق حاضر، بررسی اثر تمرین هوازی شنا و عصارۀ سیر بر سطوح برخی از فاکتور‌های رشد مداخله‌گر، در آنژیوژنز و نروژنز بافت مغز در موش های صحرایی پیر بود.



مواد و روش‌ها: ۳۵ سر موش پیر (۲۰تا۳۰ماهه) صحرایی نر ویستار پیر، به‌صورت تصادفی، به ۵ گروه (۷تایی) کنترل، سالین، تمرین هوازی، سیر و تمرین هوازی + سیر تقسیم شدند. حیوانات با تمرین شنا به‌مدت ۶۰ دقیقه، ۳ بار در روز، به‌مدت ۸ هفته، ورزش داده شدند. عصارۀ سیر (۵/۲گرم/کیلوگرم وزن بدن) به‌صورت گاواژ معده مصرف شد. موش‌ها ۷۲ ساعت پس از آخرین مداخله‌ها کشته شدند و سطوح مغزی فاکتور رشد تبدیل بتا ۱ (TGF-&beta;1) و فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) به‌روش الایزا تعیین شد. از آزمون آنالیز واریانس یک‌ طرفه برای آنالیز داده‌ها استفاده شد (۰۵/۰>p < /span>).



نتایج: نتایج نشان داد که ۸ هفته تمرین منظم شنا و مصرف سیر و ترکیبی از دو مداخله، موجب کاهش سطوح مغزی TGF-&beta;1 و افزایش VEGFدرمقایسه با گروه کنترل شد (۰۵/۰>p < /span>).



نتیجه‌گیری: به‌نظر می‌رسد که تمرین منظم شنا و مصرف سیر و ترکیبی از دو مداخله می‌تواند از کاهش آنژیوژنز و نروژنز مغزی مرتبط به پیری، به‌واسطۀ تنظیم مثبت سطوح VEGF و کاهش سطوح TGF-&beta;1 در رت‌های پیر حمایت نماید.