بررسی تراکم ماست‌سل در کارسینوم سلول سنگ‌فرشی و مخاط دیسپلاستیک حنجره

نویسندگان

1 گروه آسیب شناسی فک و دهان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه شاهد

2 گروه آسیب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد

3 گروه پاتولوژی، بیمارستان امیراعلم، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران

4 متدولوژی و آمار، مرکز تحقیقات دندانپزشکی، پژوهشکده علوم دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران

5 دندانپزشکی دانشگاه شاهد

چکیده

مقدمه و هدف: نقش ماست‌سل‌ها در روند کارسینوژنز بسیاری از انواع بدخیمی‌ها ثابت شده‌است ولی تاکنون مطالعه‌ای که به بررسی نقش این سلول در پاتوژنز پیشرفت ضایعات دیسپلاستیک حنجره به سمت کارسینوم مهاجم بپردازد، وجودنداشته‌است؛ لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش ماست-سل، به مقایسه تراکم ماست‌سل میان اسکواموس‌سل کارسینوما و مخاط دیسپلاستیک حنجره اقدام‌کرده-است.

مواد و روش‌ها: تعداد 20 بلوک پارافینه از اسکواموس‌سل کارسینوما، 18 مورد مخاط دیسپلاستیک و 18 مـورد مخاط نرمـال حنجره انتخاب و با اسـتفاده از تولوئیدین بلو رنگ‌آمیزی‌شدند؛ پس از شمارش ماست‌سل‌ها در واحد سطح توسط دو مشاهده‌گر، میانگین تعداد ماست‌سل‌ها در واحد سطح برای هر گروه تعیین‌ و با استفاده از آزمون آماری ANOVA برای شمارش مطلق و آزمون آماری Kruskal-Wallis برای شمارش رتبه‌ای مقایسه‌شدند.

نتایج: در شمارش مطلق، میانگین تعداد ماست‌سل‌ها در واحد سطح در SCC33/9±11، در مخاط دیسپلاستیک11/10±67/10و در مخاط نرمال 68/4±8 بود که تفاوت آماری معنی‌داری مشاهده‌نشد (493/0P=)؛ در شمارش ماست‌سل‌ها به روش رتبه‌ای نیز، تفاوت آماری معنی‌داری میان سه گروه مورد بررسی مشاهده‌نشد (132/0P=).

نتیجه‌گیری: طبق نتایج حاصل از این مطالعه، مشارکت ماست‌سل‌ها در روند کارسینوژنز در ضایعات پیش‌بدخیم و تومور پیشرفته، چندان تفاوت‌نداشته؛ به‌عبارت‌دیگر، ماست‌سل‌ها فعالیت کارسینوژنز خود را از همان ابتدای پیش‌بدخیمی آغازمی‌کنند.

کلیدواژه‌ها

دانشور پزشکی
دوره 22، شماره 6 - شماره پیاپی 115
115
بهمن و اسفند 1393
صفحه 1-6

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار