مقدمه و هدف: یکی از دغدغه‌های دندانپزشکی میکرولیکیج ترمیم های دندانی
می‌باشد .معمولاً برای کاهش میکرولیکیج از وارنیش‌ها استفاده می‌شود. با  نانوتکنولوژی مواد دارای زیبایی، چسبندگی و
ویژگی‌های مکانیکی بهتر تهیه می شود. هدف از این مطالعه مقایسه میکرولیکیج ترمیم‌های
دندانی با  وارنیش
نانوسیلور و وارنیش معمول بود.   مواد و روش‌ها: در این مطالعه که به روش آزمایشگاهی انجام شد، ابتدا وارنیش  نانوسیلوربا غلظت های مختلف آماده گردید.  30 دندان پرمولرکشیده شده به طورتصادفی در 2 دوره
های زمانی  تقسیم شده و در هر دوره زمانی
گروه: وارنیش حاوی نانوسیلور، وارنیش معمولی، بدون وارنیش در نظر گرفته شد. بر روی
هر کدام از نمونه‌ها، 2 حفره کلاس 5  تهیه شد. حفرات ترمیمی به جز گروه شاهد، به
وارنیش‌های مناسب آغشته شده و با آمالگام مناسب پر شدند.
سپس نمونه‌ها در آب ریخته شده ، به مدت 3 روز ،1 ماه نگهداری
شدند و پس از طی زمان مناسب ، ترمو سایکل شده و در محلول فوشین 2% قرار گرفتند. سپس دندانها  به 2 نیم تقسیم شده و میزان نفوذ رنگ به وسیله
استریومیکروسکوپ بررسی شد. داده‌ها با آزمون Two-Way
ANOVA و مقایسه‌های چندگانه توکی
آنالیز گردید.   نتایج: میزان میکرولیکیج در گروه 1 ماه به طور معنی‌داری کمتر از
3 روز بود(p-value=0.000).
همچنین میزان میکرولیکیج  در 3 ماده  نیز تفاوت معنی‌داری داشت (p-value=0.009).  آنالیز مقایسه‌های چندگانه توکی نشان داد میزان میکرولیکیج
در گروه نانو سیلور تفاوت معنی‌داری با دو گروه دیگر دارد : با بدون وارنیش(p-value=0.005)،  با وارنیش معمولی (p-value=0.019) اما تفاوت گروه
بدون وارنیش و وارنیش معمولی معنی‌داری نبود(p-value=0.78).   نتیجه‌گیری: براساس نتایج این مطالعه کاربرد نانو ذرات نقره در وارنیش از
میکرولیکیج ترمیم‌های آمالگام می کاهد.