اثر گیاه کندر (Boswellia serrata) بر میزان قند، انسولین و مقاومت به انسولین در بیماران دیابتی نوع2

نویسندگان

1 گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات دیابت، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور

2 گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات فیزیولوژی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور

3 دانشکده پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور

4 گروه داخلی، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات دیابت، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور

چکیده

 مقدمه و هدف: دیابت نوع2 با کاهش پیشرونده در
عملکرد انسولین مشخص می­شود. تجویز گیاه کندر، دارای آثار مفیدی بر موش­های دیابتی
است. هدف از این مطالعه بررسی اثر گیاه کندر بر سطوح گلوکز، انسولین و هاخص مقاومت
به انسولین در بیماران دیابت نوع2 می­باشد.   مواد و روش­‌ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی که
روی60 بیمار (مرد و زن) در محدوده سنی 48- 30 سال با دیابت نوع2 انجام شد. افراد
به دو گروه تست وکنترل تقسیم شدند. گروه تست روزانه 3 دوز 300 میلی­گرم گیاه کندر
به شکل بسته­بندی شده به صورت جویدنی برای مدت 6 هفته و گروه کنترل فقط داروهای
خوراکی دریافت کردند. قبل و بعد از6 هفته نمونه خون بیماران جمع آوری و پلاسما جدا
و تا زمان اندازه­گیری در فریزر 20- درجه نگهداری شد. سطح انسولین، گلوکز خون
ناشتا اندازه­گیری و شاخص مقاومت به انسولین محاسبه شد.   نتایج: شش هفته تجویز گیاه کندر باعث کاهش معنی­دار
(01/0P < )
میانگین سطح گلوکز در گروه دریافت کننده گیاه از mg/dl10 ±71/173 به8 ±57/147 بعد
از دریافت این گیاه شد. میانگین سطح انسولین سرم به­طور معنی­دار (01/0P < )
در گروه تست ازIU/mLµ 58/1±3/13 به 7/3± 54/24 رسید. شاخص مقاومت به
انسولین در گروه تست تغییر معنی­داری نداشت، در صورتی که این شاخص در گروه کنترل
به­طور معنی­دار (05/0P < ) از 9/1±7/6 به 3/2±4/15 افزایش یافت.   نتیجه­گیری: نتایج این مطالعه پیشنهاد می­دهد که
احتمالاً گیاه کندر اثرات ضد دیابتی را از طریق افزایش در ترشح انسولین و کاهش سطح
گلوکز خون در افراد دیابتی نوع2 اعمال می­کند. 

کلیدواژه‌ها

دانشور پزشکی
دوره 20، شماره 6 - شماره پیاپی 103
103
بهمن و اسفند 1391
صفحه 11-18

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار