مقدمه و هدف: با توجه به مصرف طولانی مدت و مقاومت دارویی به ازولها در
ولو و واژینیت کاندیدایی عودکننده، بسیاری از تحقیقات، به سوی ترکیبات غیر از آزول
معطوف شده است. این تحقیق جهت مقایسه پاسخ بالینی این بیماران به بوریک اسید که در
موارد مقاوم داده میشود و ® لکورکس (آویشن) انجام شده است. مواد و روش کار: مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی در کنترل با شاهد مثبت (موازی)
و دوسو کور انجام شده است. به بیمارانی که تشخیص کاندید یازیس ولو و واژن راجعه
آنها با کشت ترشحات واژینال مسجل شده و عامل زمینهای نداشتند، کرمهای واژینال
آویشن 1% و بوریک اسید 3% داده شد. شکایات و علائم بیماران در ویزیت اول، یک و شش
ماه بعد شروع درمان با استفاده از آزمونهای آماری کای اسکوئر، منویتنی و تی
مزدوج مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافتهها: در گروه بوریک اسید بیماران از نظر شدت نشانههای بیماری
در شروع مطالعه نمره 3/3±9 داشتند که در دوره اول درمان به 8/3±48/3 و دوره دوم به 1/5±33/3 رسید و در گروه مصرف کننده آویشن شدت نشانههای بیمار در شروع مطالعه نمره 6/3±21/8 بود که در دور اول و دوم درمان به ترتیب به 46/2±52/2 و 7/3±36/3 رسید که کاهش نمره در هر دو گروه معنیدار بود
(001> P < /span> ). میزان اثر
بخشی نهایی بوریک اسید 2/74% و کرم آویشن 5/64% به دست آمد که اختلاف بین دو گروه
معنیدار نبود. نتیجهگیری: کرم آویشن میتواند به عنوان یک درمان الترنایتو در
کاندیدیازیس ولوو واژن راجعه مطرح شود.
)