مقدمه و هدف:
هیپرلیپیدمی مزمن با عوارض مختلفی همراه می باشد. با توجه به اثرات حفاظتی و
سودمند کارنوزین در بیماری های متابولیک، هدف بررسی
حاضر تعیین اثر این ماده بر میزان چربیهای سرم و فشار خون در مدل تجربی
هیپرلیپیدمی در موش سوری بود.   مواد و روش ها: موشهای سوری به پنج گروه کنترل، کنترل تحت تیمار با دوز
بالای کارنوزین (250 میلی گرم بر کیلوگرم)، هیپرلیپیدمیک و دو گروه هیپرلیپیدمیک تحت
تیمار با کارنوزین (125 و 250 میلی گرم بر کیلوگرم) تقسیم شدند. تیمار با کارنوزین
پس از گذشت 8 هفته از شروع مصرف غذای پر چرب به مدت 4 هفته انجام شد.    نتایج: کارنوزین موجب کاهش معنی دار
گلوکز سرم نگردید، سطح کلسترول توتال و تری گلیسیرید سرم در موش های هیپرلیپیدمیک
بطور معنی دار افزایش یافت (01/0-05/0p < ) و کارنوزین
در دوز بالا موجب کاهش معنی دار آنها گردید (05/0p < ) و از نظر
کلسترول HDL سرم نیز درمان
با کارنوزین تغییر معنی دار بوجود نیاورد. بر خلاف، افزایش معنی دار سطح کلسترول LDL در موش های
هیپرلیپیدمیک مشاهده شد (05/0p < ) و درمان با
کارنوزین در دوز بالا موجب کاهش معنی دار آن گردید (05/0p < ). بعلاوه، موش های هیپرلیپیدمیک افزایش معنی دار فشار خون سیستولی
را نشان دادند (05/0p < ) و درمان با
کارنوزین موجب کاهش معنی دار آن نشد.    نتیجه گیری: تجویز کارنوزین به موش های هیپرلیپیدمیک فاقد اثر محسوس
بر گلوکز سرم و فشار خون سیستولی بود و موجب کاهش
معنی دار در سطح کلسترول توتال، تری گلیسیرید، و
کلسترول LDL سرم گردید.