بررسی زیست سازگاری نانوالیاف الکتروریسی شده بر پایه کیتوسان در همکشتی با سلول‌های استرومایی مغز استخوان (BMSCs)

نویسندگان

1 مرکز تحقیقات علوم اعصاب ، دانشگاه علوم پزشکی بقیه ا...(عج)،تهران

2 پژوهشکده فناوری های زیستی،دانشگاه صنعتی مالک اشتر

3 مرکز تحقیقات علوم اعصاب و گروه آناتومی ، دانشگاه علوم پزشکی بقیه ا...(عج)

4 مرکز تحقیقات نانوبیوتکنولوژی ، دانشگاه علوم پزشکی بقیه ا...(عج)

5 مرکز تحقیقات علوم اعصاب ، دانشگاه علوم پزشکی بقیه ا...(عج)

چکیده

 مقدمه و هدف: مطالعات متعددی در زمینه دستیابی
به داربستی جهت رشد سلولهای بنیادی روی آن انجام شده است. هدف از این تحقیق ارائه داربست زیست تخریب پذیر کیتوسان-پلی اتیلن
اکسید (PEO)
با بررسی توانایی رشد، تکثیر، عدم تمایز و مرگ سلولی سلولهای استرومایی مغز
استخوان (BMSCs) بر روی آن می باشد. مواد و روشها: ابتدا تشکیل نانوالیاف کیتوسان-PEO به نسبت90 به 10و80 به 20 به روش الکتروریسی، توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) مورد بررسی
قرار گرفت. این اسکافولد بر روی ژلاتین1% در پلیت24خانه ای قرار گرفته و استریل
شد. سلولهای BMSCs
از استخوان ران موش های صحرایی بالغ استخراج و پس از سه مرحله پاساژ در خانه های
خالی پلیت به عنوان گروه شاهد و هم بر روی داربست کشت داده شد. میزان تکثیر، عدم
تمایز و سلولهای در حال مرگ در طی روزهای دوم، چهارم و ششم مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: نتایج نشان داد که مورفولوژی
سلول ها بر روی داربست حفظ شده و مشابه گروه شاهد بود. میزان تکثیر سلولها روی
داربست در روزهای متوالی افزایش یافته و اختلاف معنی داری با میزان تکثیر سلولها در کشت سلولها در
گروه شاهد نداشت. یافته ها همچنین نشان داد درصد تمایز سلول های BMSCs و درصد میزان
مرگ سلولی نیز در سلول های کشت داده شده روی داربست در مواجه با داربست در پایان روز ششم مشابه گروه شاهد بود. نتیجه گیری: تکثیر، عدم تمایز و عدم مرگ سلولی BMSCs بر روی نانوالیاف کیتوسان-PEO زیست تخریب پذیر منجر به ارایه مدلی از داربست گردید، که می تواند
در مهندسی بافت و
سلول درمانی مورد استفاده قرار گیرد. 

کلیدواژه‌ها

دانشور پزشکی
دوره 20، شماره 4 - شماره پیاپی 101
101
مهر و آبان 1391
صفحه 1-8

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار