تأثیر شش ماه تمرین هوازی بر سطوح ایمونوگلبولین‌های سرمی زنان میانسال غیرفعال

نویسندگان

1 گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد

2 دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده

 مقدمه و هدف: تمرین­های سنگین
یا طولانی­مدت، ورزشکاران را در معرض افزایش عفونت­های مجاری فوقانی تنفسی قرارمی­دهد.
هدف از پژوهش حاضر، تأثیر شش ماه تمرین هوازی بر سطوح ایمونوگلبولین­ها (IgA,IgG,IgM) سرمی زنان
میانسال غیرفعال بود.   مواد و روش ها: آزمودنی­های این تحقیق، نوزده نفر از کارکنان زن میانسال دانشگاه
فردوسی مشهد بودند که به­صورت نمونه­گیری دردسترس و هدفدار انتخاب­شدند و به­طور
تصادفی در دو گروه تجربی (یازده نفر) و کنترل (هشت نفر) قرارگرفتند. آزمودنی­ها به­مدت
شش ماه و هر هفته 3 جلسه و هر جلسه 60 دقیقه در تمرین­های هوازی با شدت 55 تا 65
درصد ضربان قلب ذخیره، حاضر شدند. پیش از شروع و پس از پایان دورۀ شش ماه تمرین هوازی، نمونه خونی،
جمع­آوری و IgA،
IgG و IgMسرمی اندازه­گیری­شد. برای مقایسه میانگین­های
درون و میان گروهی، به­ترتیب، تی استیودنت همبسته و مستقل در سطح معنی­داری
05/0>P < /span> مورد استفاده قرارگرفت.   یافته‌ها: سطح­ IgG سرمی زنان میانسال، طی شش ماه تمرین هوازی کاهش معنی­دار یافت؛ همچنین،
سطح­ IgM
و IgA
سرمی، طی این دوره تغییر معنی­داری نداشت.    نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه نشان­داد که شدت و حجم تمرین­های انجام­شده
بر عملکرد سیستم ایمنی و افزایش خطر عفونت تأثیرداشته. با وجود اختلاف در نتایج
مطالعات مختلف، پژوهشگران عقیده­دارند که تمرین­های شدید و طولانی، موجب سرکوب
سیستم ایمنی و تمرین­های ملایم و کوتاه، سبب تقویت آن می­شوند. 

کلیدواژه‌ها