مقدمه­ و هدف: هویج (Daucus carota) سرشار از بتاکاروتن و دارای خواص آنتی­اکسیدانی است. گزارش­شده
که هویج روی دستگاه تولید مثل زن، تأثیرهای استروژنی و هورمونی می­گذارد. درخصوص اثر
این گیاه، روی انقباض­های رحمی، تحقیق تجربی انجام­نشده­است؛ بنابراین تصمیم­گرفته­شد
اثر عصاره آبی هویج بر انقباض­های رحم جدا شده موش­صحرایی بررسی­شود.   مواد و روش‌ها: در مطالعه تجربی حاضر 32 سر موش صحرایی از نژاد ویستار
(300-200گرم)، در چهار گروه قرارگرفتند؛ پس از ایجاد انقباض به­وسیله پتاسیم­کلراید
و اکسی­توسین و انکوبه­کردن با پروپرانولول و نالوکسان، اثر غلظت­های مختلف عصاره
بررسی­شد. بعد از لاپاراتومی، قطعات 5/1 سانتی­متری رحم جداشده در حمام بافت محتوی
ml10 دیژالون (c°29) قرارداده­شدند؛ سپس توسط پتاسیم کلراید mM60 و اکسی­توسین mU/ml10 قطعات رحم منقبض­شده، پس
از آن عصاره آبی هویج در غلظت­های (1/0تا8/0mg/ml) در حضور دو ماده بالا به حمام بافت افزوده­شد. در این بررسی، بافت­های
رحم به­وسیله پروپرانولول Mµ1 و نالوکسان Mµ1 به­صورت جداگانه انکوبه و نقش گیرنده­های بتاآدنورسپتورها و
اوپیوئیدی ارزیابی­شدند.   نتایج: غلظت­های عصاره به­صورت تجمعی و وابسته به دوز، انقباض­های
ناشی از پتاسیم­کلراید (05/0p < )
و اکسی­توسین (001/0p < )
را کاهش­داد؛ همچنین پروپرانولول و نالوکسان در اثر عصاره نقشی­نداشتند.   نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه پیشنهادمی­دهد که به­احتمال، اثر ضدانقباضی
عصاره آبی هویج از طریق مسدودکردن کانال­های کلسیمی وابسته به ولتاژ صورت­گرفته­است؛
اگرچه رسپتورهای بتاآدرنرژیک و اپیوئیدی در این اثر، نقشی را از خود نشان­ندادند.