مقدمه و هدف: با توجه به شیوع و اهمیت درمان بیماریهای سیستم عصبی
مرکزی از جمله بیماریهای زوال مغز مانند آلزایمر و عدم وجود درمان قطعی برای این
بیماری، در مطالعه اخیر، به بررسی اثر بوزیدان بهعنوان یکی از گیاهان دارویی بر روند
پیشرفت این بیماری پرداختهشدهاست. مواد و روشها: آلزایمر با مدل تزریق داخل بطنی استرپتوزوتوسین، ایجاد و میزان
یادگیری و حافظه فضایی موشها بهترتیب با روش آزمون احترازی غیرفعال و آزمون مآزY شکل ارزیابیشد. حیوانات مورد تحقیق به گروههای
کنترل، کنترل+درمان و تزریق استرپتوزوتوسین، استرپتوزوتوسین+درمان تقسیمشدند. موشهای
درمان، یک روز پیش از جراحی به مدت سه هفته عصاره بوزیدان را به شکل خوراکی دریافت
و سپس به آزمونهای یادگیری مآز Y شکل و آزمون احترازی وارد میشدند؛ درنهایت، دادههای آزمونها
با تستهای آماری مرتبط مورد مقایسه قرارمی گرفت. نتایج: درمان با دوز mg/kg 200 عصاره
گیاه توانست میزان تأخیر حین عبور (STL) را بهعنوان نماد یادآوری اطلاعات در گروه تزریق با استرپتوزوتوسین (10/3 ± 1/33) به
عدد معنیدار (48/3 ± 5/43) نزدیککند؛ همچنین رفتار تناوبی بهعنوان درصد
حافظه فضایی، در موشهای درمانشده با عصاره 100 و mg/kg 200 بهترتیب 21/5 ± 68/67 و
27/6 ± 26/63 بهدستآمد که نسبتبه گروه کنترل (81/4 ± 21/45) افزایش
معنیدار داشتند. نتیجهگیری: بهطورکلی، درمان طولانی با عصاره گیاه بوزیدان در
جلوگیری از کاهش حافظه ناشی از تزریق استرپتوزوتوسین داخلبطنی اثری قابلتوجه
دارد و شاید این گیاه، عامل بالقوهای در درمان بیماریهای تخریب عصبی مانند
بیماری آلزایمر باشد.
)