1
گروه آمار و ریاضی، مرکز تحقیقات مدیریت بیمارستانی، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
2
دانشکده مدیریت و اطلاعرسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
چکیده
مقدمه و هدف: یکی از شاخصهای عمده در ارزیابی عملکرد بیمارستانها و مدیران آنها، متوسط اقامت بیماران است؛ با
توجه به اهمیت این شاخص در مطالعه حاضر به بررسی عوامل مؤثر بر مدت اقامت بیماران
بستری پرداختهشدهاست. مواد و روشها: مطالعه حاضر، مقطعی است که 935 بیمار به روش نمونهگیری
طبقهبندی چندمرحلهای از بیماران بستری در بیمارستان هاشمینژاد در سال 1389
انتخابشدند. برای تعیین عوامل مؤثر بر مدت اقامت بیماران از مدل رگرسیون نیمه
پارامتری کاکس استفادهشد و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار آماری R انجامشد. نتایج: 5/62 درصد ( 585 نفر) از بیماران بستری زن
بودند و بیشتر بستریشدگان سن بیشتر از 50 سال داشتند. میانگین (± انحرافمعیار) سنی
بیماران برابر 02/50 ) 07/19± ( بود. 56 درصد (586نفر) بیماران
دارای بیمه تأمین اجتماعی و 6/19 درصد (185نفر) نیز بدون بیمه یا با بیمه تکمیلی
بستری شدهبودند. میانگین مدت بستری بیماران بیمارستان برابر 77/12 (13/11±) بودهاست. مردان مدت
اقامتی کوتاهتر از زنان داشتند و این تفاوت از نظر آماری معنیدار است (005/0=p).
میانه مدت بستری برابر 2/14 روز بهدستآمد. متغیرهای سن و جنسیت بیمار بر طول مدت
بستری بیماران مؤثر (05/0-). نتیجهگیری: مدل رگرسیون کاکس، مدلی مناسب برای برازش به دادههای
مدت اقامت بیماران با ویژگی چولگی به راست و وجود سانسور است؛ همچنین عوامل مؤثر
بر مدت اقامت بیماران برحسب نوع بیماری متفاوت است.
)