مقایسه کیفوز توراسیک و ضخامت عضله دیافراگم میان زنان مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه و زنان سالم

نویسندگان

1 گروه فیزیوتراپی، مرکز تحقیقات فیزیوتراپی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، بیمارستان مهر

2 دانشکده بین‌الملل دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، بیمارستان غیاثی

3 گروه فیزیوتراپی، دانشکده توان‌بخشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

چکیده

 مقدمه و هدف: بیماری مزمن انسدادی ریوی (COPD ) سبب تنفس سطحی، کاهش اکسیژن رسانی،
ضعف عضلانی و کاهش فعالیت فیزیکی می­شود که از علائم شایع آن، تنگی نفس و سرفه های
مزمن همراه با خلط است. به­رغم شیوع بالای این بیماری و نقش مؤثر فیزیوتراپی، عدم
شناخت کافی و خلاء تحقیقاتی در این زمینه محسوس است. هدف این مقاله، مقایسه کیفوز توراسیک و ضخامت عضله دیافراگم بین
زنان  COPD و سالم است.    مواد و روش‌ها: 20 بیمار زن COPD
(رده دوم و سوم)  بستری در بیمارستان) با 20 زن سالم، از نظر ضخامت دیافرا گم (توسط دستگاه
سونوگرافی) و زاویه کیفوز (توسط خط­کش انعطاف­پذیر) مقایسه­شدند.    یافته‌ها: نتایج نشان­داد که قوس زاویه کیفوز در افراد بیمار کمتر از افراد سالم است (05/0 (p < .
در­خصوص ضخامت عضله دیافراگم، تفاوتی معنادار میان افراد سالم و بیمار مشاهده­نشد، لیکن تغییر ضخامت
دیافراگم، در افراد سالم حدود دو برابر افراد بیمار بوده­است (05/0 (p < .   نتیجه‌گیری: حالت بشکه­ای قفسه­سینه بیماران COPD، کمتر­بودن زاویه کیفوز در این بیماران نسبت­به افراد سالم را
توجیه­می­کند؛ همچنین افزایش درصد تغییرهای ضخامت دیافراگم در افراد سالم نسبت­به
بیماران نشان­دهنده عملکرد بهتر دیافراگم در افراد سالم است که سبب آن شاید با
کوتاه­بودن عمق تنفس و فواصل تنفس­ها در افراد بیمار توجیه­پذیری باشد. نتایج این
تحقیق را می­توان در تنظیم پروتوکل درمان­های دستی و ورزش­های درمانی در بیماران COPD مد­نظر قرار­داد. 

کلیدواژه‌ها