مقدمه و هدف: کوفتگی عضلانی تأخیری [1] ( DOMS ) تجربه­ای معمول و شایع پس از انجام فعالیت­های غیر­معمول (به­خصوص تمرین­های برونگرا) است؛ هدف از این تحقیق، بررسی تأثیر اولتراسوند بر نشانگرهای کوفتگی عضلانی تأخیری است.     مواد و روش کار: 20 نفر دانشجوی پسر غیرورزشکار (سن: 2 ± 21 سال، قد: 3 ± 167 سانتی­متر و وزن: 16 ± 67 کیلوگرم) که تا شش ماه قبل سابقه کوفتگی عضلانی نداشتند به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت­کرده و سپس به صورت تصادفی به دو گروه 10 نفره (تجربی و کنترل) تقسیم­شدند. برنامه فعالیت بدنی برای ایجاد DOMS شامل پانزده دقیقه تمرین پله بوده­است. متغیرهای وابسته (شدت درد و کراتین کیناز) در روز مبنا (قبل از تمرین پله)، 2، 24، 48 و 72 ساعت پس از تمرین پله اندازه­گیری­شدند. برای تجزیه­و­تحلیل داده ها از آزمون repeated measure ANOVA ، آزمون تعقیبی توکی و t دو گروه مستقل در سطح اطمینان 05/0 (05/0> p ) استفاده­شد.     نتایج: بین شدت درد و کراتین کیناز گروه کنترل و تجربی در سطح اطمینان(05/0> p ) تفاوت معنی داری وجود­داشت.     نتیجه­گیری: مطابق با نتایج، اولتراسوند بر نشانگرهای حاصل از کوفتگی عضلانی تأخیری تأثیر مثبت دارد؛ درنهایت، نتایج نشان­می­دهد که استفاده از اولتراسوند، می­تواند روشی مؤثر برای درمان کوفتگی عضلانی تأخیری باشد.