مقدمه و هدف: قربانیان آسیب مغزی تروماتیک (TBI) ممکن است برای ابتلاء به ‌اختلال روانی مستعد گردند. ‏هدف از انجام پژوهش حاضر، مقایسۀ یافته‌های CT اسکن و ویژگی‌های بالینی در بیماران واجد و فاقد اختلال­­های روانی پس از TBI بود. مواد و روش‌ها: در مجموع 238 بیمار مبتلا به TBI‏ (43 زن و 195 مرد) در قالب مطالعه­ای توصیفی-طولی به شیوه نمونه‌گیری غیراحتمالی و پیاپی به مطالعه وارد شدند و هریک از آنها تحت معاینات جراحی اعصاب و ارزیابی‌های روان­شناختی قرارگرفتند. پس از گذشت چهار ماه پیگیری 1/65% (155 نفر) از بیماران برای تعیین ماهیت اختلال روانی ناشی از TBI با استفاده از مصاحبه ساختار­یافته بالینی بر­پایه ضوابط تشخیصی DSM-IV  به یک روان­پزشک مراجعه­کردند.  نتایج: یافته‌هایCT‏ نشان­داد تفاوت‌هایی معنی‌دار بین دو گروه بیماران واجد و فاقد اختلال­های روانی چهار ماه پس از TBI از نظر متغیرهای شکستگی جمجمه (03/0P < ) و وقوع هرگونه آسیب تحت جمجمه‌ای (003/0P < ) وجود­دارد. افزون­بر­آن در حیطه ویژگی‌های بالینی بین این دو گروه در متغیرهای شدتTBI (01/0P < )، سطح هشیاری (001/0P < )، مدت زمان نقص هشیاری (003/0>P < /span>)، طول مدت و شدت آمنزی  پس از تروما (01/0P < )  و ناتوانی کلی ناشی از تروما (02/0P < ) تفاوتی معنی‌دار یافت­شد و این در حالی بود که هیچ­یک از متغیرهای جمعیت‌شناختی معنی‌دار ظاهر نشدند. نتیجه­گیری : برپایه این نتایج، پیشنهاد­می‌شود، هنگامی­که بیماران مبتلا به آسیب مغزی یا تحت جمجمه‌ای در بخش جراحی اعصاب ‏پذیرش ‏می‌شوند، می‌بایست دست­کم در مقطع زمانی چهار ماهه پس از ‏TBI‏ برای ارجاع، ارزیابی‌های روان­شناختی و مدیریت اختلال روانی به آنها توجه ‏کافی مبذول داشت.