2
جراحی اعصاب مرکز تحقیقات تروما، دانشگاه علوم پزشکی گیلان
3
دانشگاه علوم پزشکی گیلان
4
آمار زیستی مرکز تحقیقات تروما، دانشگاه علوم پزشکی گیلان
چکیده
مقدمه و هدف: قربانیان آسیب مغزی تروماتیک (TBI) ممکن است برای ابتلاء به اختلال روانی مستعد گردند. هدف از انجام پژوهش حاضر، مقایسۀ یافتههای CT اسکن و ویژگیهای بالینی در بیماران واجد و فاقد اختلالهای روانی پس از TBI بود. مواد و روشها: در مجموع 238 بیمار مبتلا به TBI (43 زن و 195 مرد) در قالب مطالعهای توصیفی-طولی به شیوه نمونهگیری غیراحتمالی و پیاپی به مطالعه وارد شدند و هریک از آنها تحت معاینات جراحی اعصاب و ارزیابیهای روانشناختی قرارگرفتند. پس از گذشت چهار ماه پیگیری 1/65% (155 نفر) از بیماران برای تعیین ماهیت اختلال روانی ناشی از TBI با استفاده از مصاحبه ساختاریافته بالینی برپایه ضوابط تشخیصی DSM-IV به یک روانپزشک مراجعهکردند. نتایج: یافتههایCT نشانداد تفاوتهایی معنیدار بین دو گروه بیماران واجد و فاقد اختلالهای روانی چهار ماه پس از TBI از نظر متغیرهای شکستگی جمجمه (03/0P < ) و وقوع هرگونه آسیب تحت جمجمهای (003/0P < ) وجوددارد. افزونبرآن در حیطه ویژگیهای بالینی بین این دو گروه در متغیرهای شدتTBI (01/0P < )، سطح هشیاری (001/0P < )، مدت زمان نقص هشیاری (003/0>P < /span>)، طول مدت و شدت آمنزی پس از تروما (01/0P < ) و ناتوانی کلی ناشی از تروما (02/0P < ) تفاوتی معنیدار یافتشد و این در حالی بود که هیچیک از متغیرهای جمعیتشناختی معنیدار ظاهر نشدند. نتیجهگیری : برپایه این نتایج، پیشنهادمیشود، هنگامیکه بیماران مبتلا به آسیب مغزی یا تحت جمجمهای در بخش جراحی اعصاب پذیرش میشوند، میبایست دستکم در مقطع زمانی چهار ماهه پس از TBI برای ارجاع، ارزیابیهای روانشناختی و مدیریت اختلال روانی به آنها توجه کافی مبذول داشت.
)