هدف: مقایسه فاکتورهای خطر بیماری ایسکمیک قلبی در کارگران «شیفت‌کار» صنایع خودروسازی در ایران.   روش کار: در قالب یک مطالعه همگروهی تاریخی، با استفاده از پرونده‌های مرکز ایمنی و بهداشت کارگران، اطلاعات راجع به فاکتورهای خطر بیماری‌های قلبی ـ‌ عروقی و اطلاعات دموگرافیک جمع‌آوری شد و با استفاده از نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و سطح معنا‌دار ‌‌بودن 05/0 p < در نظر گرفته شد.          نتایج: میانگین کلسترول HDL در کارگران با یک شیفت‌کاری ثابت (صبح) mg/dl 63/47؛ در کارگران با دو شیفت چرخشی (عصر و صبح) mg/dl 69/40 و در کارگران با سه شیفت چرخشی (شب، عصر، صبح) mg/dl 26/37 محاسبه گردید که این‌ تفاوت از نظر آماری با 000/0= p معنا‌دار شد. همچنین تعداد افراد با کلسترول HDL کم‌تر از mg/dl 45 در گروه با یک شیفت‌کاری ثابت (صبح) 63 نفر و در گروه با دو شیفت چرخشی (عصر و صبح) 128 نفر و در گروه با سه شیفت چرخشی (شب، عصر، صبح) 154 نفر با 005/0= p اختلاف معنا‌داری به دست آمد.   نتیجه‌گیری: بین میانگین کلسترول HDL و تعداد افراد با کلسترول HDL کم‌تر از mg/dl 45 و کار در دو و سه شیفت چرخشی ارتباط وجود دارد و از آن‌جا که سطح پایین کلسترول HDL از فاکتورهای خطر مهم برای ایجاد بیماری ایسکمیک قلبی محسوب می‌شود، اصلاح شرایط شیفت‌کاری و به خصوص شیفت شب کار لازم به نظر می‌رسد.