مقدمه و هدف: کلومید یک داروی مؤثر و ارزان در تحریک تخمکگذاری و سوپراوولاسیون در بیماران نابارور است و باعث 90-80 درصد تخمگذاری در بیماران میشود ولی میزان حاملگی با آن تقریباً یک دوم این میزان است که علت آن اثرات آنتیاستروژنی کلومیفن خصوصاً بر روی آندومتر و سرویکس است. هدف از این مطالعه ارزیابی تجویز اتینیتل استرادیول در مهار اثرات آنتیاستروژنیک کلومیفن سیترات در آندومتر واثرات آن بر نتایج بارداری بودهاست. به این منظور جمعیت بیماران کاندبد تلقیح داخل رحمی ( IUI )، به منظور حذف تأثیر عامل استروژن بر عامل سرویکال به طور همزمان انتخاب شدند. مواد و روشها: در یک مطالعه تجربی ( Clinical Trial ) دو سکو کور 62 بیمار که به علت ناباروری به علل مختلف کاندید IUI بودند و واجد شرایط زیر بودند، پس ار کسب رضایت وارد مطالعه شدند. در 3 ماه اخیر هیچگونه دارویی جهت تخمکگذاری مصرف نکرده باشند، شاخص توده بدنی کمتر از 30 و FSH 12 همراه با سطوح نرمال پرولاکتین ـ TSH و تستوسترون داشته که یا بهطور طبیعی قاعده میشدند و یا با پروژسترون خونریزی ( Withdrawal ) میکردند. این بیماران بهطور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند.گروه اول کلومیفن را از روز پنجم ( mg100 ) به مدت 5 روز و EE (اتینیل استرادیول) از روز 8 به میزان mg 05/0 دریافت کردند و گروه بعدی فقط کلومیفن را با شرایط فوق دریافت کردند سپس روز 14-12 هر دو گروه از نظر تعداد و سایز فولیکول، ضخامت و نمای آندومتر با سونوگرافی واژینال مورد بررسی قرار گرفته و در صورت وجود فولیکول >18،10000 واحد HCG دریافت و 36 ساعت بعد IUI میشدند. نتایج: میانگین ضخامت آندومتر و نمای آن در دو گروه تغییر نکرد. استرادیول تأثیری روی تعداد فولیکول غالب نداشت ولی آهنگ رشد فولیکول در گروه دریافتکننده استرادیول کندتر بود که این اختلاف با 0001/0= p معنادار بود. همچنین عدم پاسخ به دارو و میزان کنسل شدن سیکل در گروهاسترادیول بیشتر بود که این اختلاف 005/0= p معنادار بود. میزان حاملگی در گروهاسترادیول + کلومید اندکی بیشتر از گروه کلومید بود (3/14 درصد در مقابل 7/9 درصد). نتیجهگیری: استرادیول نه تنها تأثیری روی افزایش ضخامت آندومتر و نمای آن نداشت بلکه دارای اثرات منفی روی رشد فولیکول و افزایش میزان کنسل شدن سیکل شد، اما میزان حاملگی در گروه دریافتکنندگان استرادیول کمی بیشتر بود که این اختلاف گرچه از نظر آماری معنادار نیست اما از نظر کلینیکی ارزشمند است، و نیاز به بررسی بیشتر دارد.