هدف پژوهش حاضر بررسی تغییرات بیان Bax و Bcl-2 در عضله اسکلتی موشهای صحرایی مبتلا به کم‌کاری تیروئید متعاقب تمرین تداومی با شدت متوسط (MICT) همراه با مکمل اسید آسکوربیک بود.
تعداد 30 موش صحرایی ویستار بطور تصادفی در پنج گروه کنترل، هیپوتیروئیدی، هیپوتیروئیدی+MICT، هیپوتیروئیدی+مکمل و هیپوتیروئیدی+مکمل+MICT توزیع شدند. برای القای کم‌کاری تیروئید تجربی، روزانه داروی پروپیل تیوراسیل با دوز شش میلیگرم بر کیلوگرم طی هشت هفته بکار رفت. پروتکل MICT شامل 40 دقیقه دویدن روی نوارگردان با سرعت 10-25 متر در دقیقه، پنج جلسه در هفته و طی هشت هفته بود. گروههای مکمل، روزانه مقدار 100 میلیگرم بر کیلوگرم اسید آسکوربیک دریافت کردند. در پایان، میزان بیان ژنهای Bax و Bcl-2 در بافت عضله نعلی با تکنیک Real Time-PCR ارزیابی شد.
در گروه هیپوتیروئیدی نسبت به سایر گروهها میزان بیان Bax افزایش و Bcl-2 و نسبت Bax به Bcl-2 کاهش معناداری داشت. افزایش معناداری در بیان Bax گروههای هیپوتیروئیدی+MICT، هیپوتیروئیدی+مکمل و هیپوتیروئیدی+مکمل+MICT نسبت به کنترل، کاهش معناداری در بیان Bcl-2 گروه هیپوتیروئیدی+MICT+مکمل نسبت به کنترل و در گروههای هیپوتیروئیدی+MICT و هیپوتیروئیدی+مکمل نسبت به هیپوتیروئیدی+مکمل+MICT دیده شد. در گروههای هیپوتیروئیدی+MICT و هیپوتیروئیدی+مکمل نسبت به کنترل و هیپوتیروئیدی+مکمل+MICT نسبت Bax به Bcl-2 بطور معناداری افزایش یافت.
طبق این نتایج، اعمال همزمان MICT و مکمل اسید آسکوربیک با ایجاد تغییرات مثبت در عوامل آپوپتوزی، روشی کارآمد برای جلوگیری از آتروفی عضلانی ناشی از کم‌کاری تیروئید است.