چکیده
زمینه و هدف: چاقی با التهاب مزمن و فعال شدن اینفلامازوم NLRP3 و سایتوکاین IL-1β در بافت چربی احشایی همراه است. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر هشت هفته تمرین شنای تناوبی شدید همراه با مصرف مکمل جینسینگ بر بیان ژن‌های NLRP3 و IL-1β در بافت چربی احشایی موش‌های صحرایی نر چاق انجام شد.
مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، 35 سر موش صحرایی نر به‌طور تصادفی در پنج گروه شامل رژیم غذایی نرمال (ND)، رژیم غذایی پرچرب (HFD)، رژیم غذایی پرچرب همراه با تمرین شنای تناوبی (HFDT)، رژیم غذایی پرچرب همراه با جینسینگ (HFDGi) و رژیم غذایی پرچرب همراه با تمرین و جینسینگ (HFDTGi) (7 سر در هر گروه) تقسیم شدند. پس از هشت هفته، بیان ژن‌های NLRP3 و IL-1β با روش Real-time PCR اندازه‌گیری و داده‌ها با آزمون تحلیل واریانس یک‌طرفه و آزمون توکی تحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد بین گروه‌های پژوهش از نظر بیان ژن NLRP3 (001/0P<، 852/12=F) و IL-1β (001/0P<، 831/16=F) تفاوت معنی‌داری وجود دارد. همچنین تمرین شنای تناوبی، مصرف مکمل جینسینگ و به‌ویژه ترکیب این دو مداخله موجب کاهش معنی‌دار بیان ژن‌های التهابی NLRP3 و IL-1β در مقایسه با گروه رژیم غذایی پرچرب شد (05/0>P).
نتیجه‌گیری: هشت هفته تمرین شنای تناوبی همراه با مصرف مکمل جینسینگ، با کاهش بیان ژن‌های NLRP3 و IL-1β در بافت چربی احشایی موش‌های صحرایی نر چاق همراه بود. این یافته‌ها نشان می‌دهد که ترکیب این دو مداخله می‌تواند بیان این ژن‌های مرتبط با پاسخ التهابی را در بافت چربی احشایی کاهش دهد.