اثر هشت هفته بی‌تمرینی پس از یک دوره تمرین ترکیبی بر میزان بیان ژن miR-155 و TLR-4 در زنان مبتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس عود کننده-بهبود یابنده (RRMS)

یوسفی سقزی, سامان; علیزاده پهلوانی, حامد

doi:10.22070/daneshmed.2026.21739.1688

اثر هشت هفته بی‌تمرینی پس از یک دوره تمرین ترکیبی بر میزان بیان ژن miR-155 و TLR-4 در زنان مبتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس عود کننده-بهبود یابنده (RRMS)

مقالات آماده انتشار

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

سامان یوسفی سقزی

حامد علیزاده پهلوانی

گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران

10.22070/daneshmed.2026.21739.1688

چکیده

مقدمه: هدف این مطالعه اثر هشت هفته بی‌تمرینی پس از تمرین‌ ترکیبی بر بیان miR-155 و TLR-4 در زنان مبتلا به MS عود‌کننده –بهبود‌یابنده (RRMS) می‌باشد.
روش‌ها: از یک جامعه 90 نفره 22 زن مبتلا به RRMS بطور تصادفی در گروه تجربی و کنترل قرار گرفتند. گروه‌تجربی هشت هفته تمرین‌ترکیبی (تمرین هوازی و مقاومتی) انجام داد؛ سپس هشت هفته بی‌تمرین شد. قبل و بعد از تمرین و بعد از بی‌تمرینی میزان بیان TLR-4 و miR-155 با روش RT-PCR اندازه‌گیری شد.
یافته‌ها: داده‌ها نشان داد میزان بیان miR-155 و TLR-4، پس از مداخله ورزشی (001/0=P) و پس از دوره بی‌تمرینی (02/0=P) به طور معناداری کمتر از گروه کنترل بود. تفاوت نمره EDSS، پس‌از تمرین‌ترکیبی (015/0=P) و بی‌تمرینی (018/0=P) معنی‌دار بود.
نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد آثار ضد‌التهابی تمرینات ‌ترکیبی در زنان مبتلا به RRMS، در مقابل بی‌تمرینی بسیار شکننده است. بنابراین، انجام تمرینات ورزشی منظم برای بیماران مبتلا به RRMS توصیه می‌شود.

کلیدواژه‌ها

بی‌تمرینی

تمرین ترکیبی

miR-155

TLR-4

مولتیپل اسکلروزیس

موضوعات