تاثیر تمرینات شنا همراه با داروی ماینوسایکلین پس از عفونت دوران کودکی بر سطح حافظه فضایی و سطح فاکتور نورون زایی مشتق شده از مغز در هیپوکامپ و پرفرونتال کورتکس موش های نژاد NMRI

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه پیام نور، کرج، البرز، ایران

2 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه پیام نور کرج، البرز، ایران.

3 دانشیار، گروه فعالیت بدنی و سلامت، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، ایران

4 گروه تغذیه و علوم حرکتی، دانشکده تغذیه و تحقیقات کاربردی در متابولیسم (NUTRIM)، دانشکده بهداشت، پزشکی و علوم زیستی، دانشگاه ماستریخت،

چکیده

هدف: هدف این مطالعه بررسی تأثیر ترکیب تمرینات شنا و مصرف ماینوسایکلین پس از عفونت دوران کودکی بر حافظه فضایی و فاکتور نورون‌زایی مشتق‌شده از مغز (BDNF) در هیپوکامپ و قشر پیش‌پیشانی موش‌های NMRI بود.
مواد و روش‌ها: ۵۰ موش نر و ماده (وزن ۲۲–۲۵ گرم، سن ۸۰–۹۰ روزه) انتخاب شدند. پس از جفت‌گیری و تولد، نردهای نوزاد در سن ۲۱ روزگی از مادر جدا شدند و در گروه‌های ۱۰ تایی نگهداری شدند. در سن ۲۸ روزگی، حیوانات به ۵ گروه تقسیم شدند. از سن ۲۸ تا ۵۶ روزگی، گروه‌های تجربی به مدت ۴ هفته، ۵ روز در هفته تمرین شنا دریافت کردند (۲ روز استراحت). از سن ۲۸ تا ۴۲ روزگی، یک گروه ماینوسایکلین (۲۰ میلی‌گرم/کیلوگرم) دریافت کرد. حافظه فضایی با آزمون ماز آبی موریس و سطح BDNF با روش ELISA (کیت Abcam سنجیده شد. داده‌ها با آنالیز واریانس یک‌طرفه در SPSS 26 تحلیل گردید .(P<0.05)
نتایج: نتایج نشان داد که ترکیب شنا و ماینوسایکلین به‌طور معناداری حافظه فضایی و سطح BDNF را در هیپوکامپ و قشر پیش‌پیشانی افزایش داد .(P<0.05) گروه دریافت‌کننده ترکیبی بهترین عملکرد را نشان داد.
نتیجه‌گیری: تمرین شنا همراه با مصرف ماینوسایکلین پس از عفونت کودکی، تأثیر مثبت و معناداری بر بهبود حافظه فضایی و افزایش BDNF دارد، که نشان‌دهنده پتانسیل این مداخله در ترمیم آسیب‌های شناختی ناشی از عفونت‌های اولیه است. این یافته‌ها می‌توانند مبنایی برای توسعه راهکارهای غیردارویی و ترکیبی در نوروپلاستیسیتی پس از عفونت‌های کودکی باشند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار