تأثیر مداخله تمرین هوازی و مصرف پروبیوتیک بر بیان ژن‌های HMGB1-RAGE در بافت چربی احشایی موش‌های چاق

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

2 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

3 آموزگار تربیت‌بدنی، آموزش‌وپرورش ناحیه دو اهواز، استان خوزستان، ایران

چکیده

مقدمه و هدف: التهاب مزمن ناشی از چاقی، یکی از عوامل کلیدی در بروز اختلالات متابولیکی است. مسیر سیگنالینگ HMGB1-RAGE به‌عنوان یک محور مولکولی مهم در ایجاد و تداوم التهاب متابولیکی در بافت چربی احشایی شناخته شده است. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر تمرین هوازی و مصرف پروبیوتیک بر میزان بیان ژن‌های HMGB1 و RAGE در بافت چربی احشایی موش‌های صحرایی نر چاق بود.
مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی، ۴۰ سر موش نر ویستار به دو گروه رژیم استاندارد و پرچرب حاوی فروکتوز تقسیم و پس از ۲۴ هفته القای چاقی، به پنج گروه‌ فرعی شامل: کنترل، چاق، چاق + تمرین، چاق + پروبیوتیک و چاق + تمرین + پروبیوتیک تخصیص یافتند. تمرینات هوازی به‌مدت ۸ هفته روی تردمیل انجام شد و پروبیوتیک نیز به‌صورت خوراکی تجویز گردید. در پایان، میزان بیان ژن‌های HMGB1 و RAGE در بافت چربی احشایی با روش Real-Time PCR سنجش شد.
نتایج: نتایج نشان داد که رژیم پرچرب همراه با فروکتوز موجب افزایش معنادار بیان ژن‌های HMGB1 و RAGE نسبت به گروه سالم شد (P<0.001). در مقابل، هر دو مداخله تمرین هوازی، پروبیوتیک و ترکیبی به‌طور جداگانه توانستند بیان این ژن‌ها را کاهش دهند (P<0.05). همچنین، شاخص‌های تن‌سنجی و پروفایل لیپیدی نیز در گروه‌های مداخله بهبود یافتند.
نتیجه‌گیری: تمرین هوازی و پروبیوتیک، به‌ویژه به‌صورت ترکیبی، می‌توانند با مهار مسیر التهابی HMGB1-RAGE در بافت چربی احشایی، موجب کاهش التهاب مزمن ناشی از چاقی شوند. یافته‌های این مطالعه بر کارایی مداخلات غیردارویی سبک زندگی در پیشگیری و کنترل عوارض متابولیکی مرتبط با چاقی تأکید دارد.

کلیدواژه‌ها

دانشور پزشکی
دوره 33، شماره 2 - شماره پیاپی 177
خرداد و تیر 1404
صفحه 13-22

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار