مقایسه اثربخشی آموزش تنظیم عاطفه و آموزش تنش زدایی خودزاد بر اصلاح شاخص‌های قند خون زنان مبتلا به دیابت نوع دوم

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

2 گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

3 گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.

چکیده

مقدمه و هدف: دیابت از گروه بیماری­های مزمن است که به عنوان یک بیماری ناتوان‌کننده با پیامدهای منفی بسیاری برای بیمار همراه است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی آموزش تنظیم عاطفه و آموزش تنش زدایی خودزاد بر اصلاح شاخص‌های قند خون زنان مبتلا به دیابت نوع دوم انجام شد.
مواد و روش ها: طرح پژوهش حاضر نیمه تجربی با پیش آزمون - پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه پژوهش حاضر شامل تمامی زنان مراجعه کننده به انستیتوی غدد ایران واقع در تهران در بازه زمانی مرداد ماه تا مهر 1398 بود که به عنوان گروه نمونه تعداد 33 بیمار به شیوه نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه مداخله آموزش تنش­زدایی خودزاد و گروه آموزش تنظیم عاطفه و یک گروه گواه قرار گرفتند. قبل و بعد از اتمام جلسات مداخله از تمام شرکت کنندگان، شاخص‌های قند خون شامل قند خون دو ساعته و قند خون ناشتا (FBS) گرفته شد. داده­های به دست آمده با نرم­افزار SPSS-24 و آزمون تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
نتایج: نتایج نشان داد که آموزش تنظیم عاطفه و آموزش تنش زدایی خودزاد بر کاهش شاخص‌های قند خون زنان مبتلا به دیابت نوع دوم اثربخش است (05/0>P) ولی تفاوت معناداری میان اثربخشی این دو مداخله وجود نداشت.
نتیجه‌گیری: طبق نتایج حاصل از این مطالعه، آموزش تنظیم عاطفه و آموزش تنش زدایی خودزاد می توانند مداخلاتی مؤثر در کاهش شاخص‌های قند خون زنان مبتلا به دیابت نوع دوم باشند.

کلیدواژه‌ها

مراجع

  1. Bener A, Zirie M, Janahi IM, Al-Hamaq AO, Musallam M, Wareham NJ. Prevalence of diagnosed and undiagnosed diabetes mellitus and its risk factors in a population-based study of Qatar. Diabetes Research and Clinical Practice. 2009; 84(1):99-106. doi: 10.1016/j.diabres.2009.02.003.
  2. World Health Organization. Global status report on noncommunicable diseases 2014. Attaining the nine global noncommunicable diseases targets; a shared responsibility. Switzerland 2014. ISBN 978 92 4 156485 4.
  3. Sanjari M, Aalaa M, Amini MR, Mehrdad N, Adibi H, Esfahani EN, Larijani B. Conceptual map of diabetes education: necessity of establishing Iranian diabetes academy. Journal of Diabetes & Metabolic Disorders. 2019; 18(2):729-731. doi: 10.1007/s40200-019-00441-y.
  4. Wicaksana AL, Hertanti NS, Ferdiana A, Pramono RB. Diabetes management and specific considerations for patients with diabetes during coronavirus diseases pandemic: A scoping review. Diabetes & Metabolic Syndrome: Clinical Research & Reviews 2020; 14(5):1109-20. doi: 10.1016/j.dsx.2020.06.070.
  5. Nash J. Understanding the psychological impact of diabetes and the role of clinical psychology. Journal of Diabetes Nursing 2014; 8(4):137-142.
  6. Lee KW. Distinguishing user’s different fingers on touch screen: method, application and user acceptance assessment. Journal of Industrial and Production Engineering 2019; 36(1):1-2. https://doi.org/10.1080/21681015.2018.1559242.
  7. Shah BM, Gupchup GV, Borrego ME, Raisch DW, Knapp KK. Depressive symptoms in patients with type 2 diabetes mellitus: do stress and coping matter? Stress and Health 2012; 28(2):111-22. doi: 10.1002/smi.1410.
  8. Smith KJ, Béland M, Clyde M, Gariépy G, Pagé V, Badawi G, Rabasa-Lhoret R, Schmitz N. Association of diabetes with anxiety: a systematic review and meta-analysis. Journal of Psychosomatic Research 2013; 74(2):89-99. doi: 10.1016/j.jpsychores.2012.11.013.
  9. Karlsen B, Oftedal B, Bru E. The relationship between clinical indicators, coping styles, perceived support and diabetes‐related distress among adults with type 2 diabetes. Journal of Advanced Nursing 2012; 68(2):391-401. doi: 10.1111/j.1365-2648.2011.05751.x.
  10. Chew BH, Vos R, Mohd-Sidik S, Rutten GE. Diabetes-related distress, depression and distress-depression among adults with type 2 diabetes mellitus in Malaysia. PloS one 2016; 11(3):e0152095. doi: 10.1371/journal.pone.0152095. eCollection 2016.
  11. Cramer H, Lauche R, Langhorst J, Dobos G, Paul A. Characteristics of patients with internal diseases who use relaxation techniques as a coping strategy. Complementary Therapies in Medicine 2013; 21(5):481-6. doi: 10.1016/j.ctim.2013.08.001.
  12. Campo RA, Leniek KL, Gaylord-Scott N, Faurot KR, Smith S, Asher G, et al. Weathering the seasons of cancer survivorship: mind-body therapy uses and reported reasons and outcomes by stages of cancer survivorship. Support Care Cancer 2016; 24(9):3783-91. doi: 10.1007/s00520-016-3200-8.
  13. Bertisch SM, Wells RE, Smith MT, McCarthy EP. Use of relaxation techniques and complementary and alternative medicine by American adults with insomnia symptoms: results from a national survey. J Clin Sleep Med. 2012; 8(6):681-91. doi: 10.5664/jcsm.2264.
  14. Purohit MP, Wells RE, Zafonte R, Davis RB, Yeh GY, Phillips RS. Neuropsychiatric symptoms and the use of mind-body therapies. Journal of Clinical Psychiatry 2013; 74(6):e520-6. doi: 10.4088/JCP.12m08246.
  15. Schultz JH. Le training autogène. Paris, France: Quadrige; 1958.
  16. Benson H, Proctor W. Relaxation revolution. New York, USA: Scribner; 2010.
  17. Wijayanti L, Wardani EM, Bistara DN. Autogenic relaxation with aromaterapy cendana on the quality of sleeping in patients diabetes mellitus type II. Journal of Nursing Practice 2019;3(1):79-86.
  18. Saunders S. Autogenic therapy: Short term therapy for long term gain. British autogenic Society: http://www. Autogenic therapy. Org. uk. 2007.
  19. Ajimsha MS, Majeed NA, Chinnavan E, Thulasyammal RP. Effectiveness of autogenic training in improving motor performances in Parkinson's disease. Complementary Therapies in Medicine 2014; 22(3):419-25. doi: 10.1016/j.ctim.2014.03.013.
  20. Watts S, Leydon G, Birch B, Prescott P, Lai L, Eardley S, et al. Depression and anxiety in prostate cancer: a systematic review and meta-analysis of prevalence rates. BMJ Open 2014; 4(3):e003901. doi: 10.1136/bmjopen-2013-003901 Berking M, Whitley B. Emotion regulation: Definition and relevance for mental health. In Affect Regulation Training 2014; 5-17. Springer, New York, NY.
  21. Berking M, Orth U, Wupperman P, Meier LL, Caspar F. Prospective effects of emotion-regulation skills on emotional adjustment. Journal of Counseling Psychology 2008; 55(4):485-94. doi: 10.1037/a0013589.
  22. Berking M, Whitley B. Emotion regulation: Definition and relevance for mental health Affect Regulation Training: A practitioners’ manual. New York: Springer; 2014.
  23. Whitley B. Affect Regulation Training-a Practitioners Manual. Springer-verlag New York Incorporated; 2014. ISBN 978-1-4939-1022-9.
  24. Berking M, Eichler E, Luhmann M, Diedrich A, Hiller W, Rief W. Affect regulation training reduces symptom severity in depression–A randomized controlled trial. PloS one. 2019; 14(8):e0220436. doi: 10.1371/journal.pone.0220436. eCollection 2019.
  25. Ravikumar P, Bhansali A, Ravikiran M, et al. Prevalence and risk factors of diabetes in a community-based study in north india: The Chandigrah urban diabetes study (CUDS). Diabetes and Metabolism 2011; 37(3):216-21. doi: 10.1016/j.diabet.2010.10.004.
  26. Sadigh MR, Montero RP. Autogenic training: a mind-body approach to the treatment of fibromyalgia and chronic pain syndrome. CRC Press; 2001.
  27. Paschali AA, Peppou LΕ, Benroubi M. Relaxation training significantly reduced blood glucose levels in patients with type 1 diabetes mellitus. Hormones 2020; 19(2):215-222. doi: 10.1007/s42000-020-00187-w.
  28. Kumar M, Pandey D, Shrivastva P. Effect of GSR biofeedback relaxation training on blood glucose and anxiety level of type 2 diabetic patients. International Journal of Indian Psychology 2016; 4(1). DOI: 10.25215/0401.160.
  29. Akbar MA, Malini H, Afriyanti E. Progressive muscle relaxation in reducing blood glucose level among patients with type 2 diabetes. Jurnal Keperawatan Soedirman. 2018; 13(2):77-83.
  30. Zamani-Alavijeh F, Araban M, Koohestani HR, Karimy M. The effectiveness of stress management training on blood glucose control in patients with type 2 diabetes. Diabetology & Metabolic Syndrome 2018; 10:39. doi: 10.1186/s13098-018-0342-5.
  31. Kafali HY, Altinok YA, Ozbaran B, Ozen S, Kose S, Tahillioglu A, Darcan S, Goksen D. Exploring emotional dysregulation characteristics and comorbid psychiatric disorders in type 1 diabetic children with disordered eating behavior risk. Journal of Psychosomatic Research 2020; 131:109960. doi: 10.1016/j.jpsychores.2020.109960.
  32. Tracy EL, Berg CA, Kent De Grey RG, Butner J, Litchman ML, Allen NA, Helgeson VS. The role of self-regulation failures and self-care in the link between daily sleep quality and blood glucose among adults with type 1 diabetes. Annals of Behavioral Medicine 2020; 54(4):249-257. doi: 10.1093/abm/kaz044.
  33. Fisher L, Hessler D, Polonsky W, Strycker L, Guzman S, Bowyer V, Blumer I, Masharani U. Emotion regulation contributes to the development of diabetes distress among adults with type 1 diabetes. Patient Education and Counseling 2018; 101(1):124-131. doi: 10.1016/j.pec.2017.06.036.
دانشور پزشکی
دوره 29، شماره 2 - شماره پیاپی 153
خرداد و تیر 1400
صفحه 42-54

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار