مقایسۀ اضطراب و نشانه‌های استرس پس از سانحۀ مادران و سازگاری روانی در کودکان بستری مبتلا و غیرمبتلا به سرطان خون

نویسندگان

1 فوق تخصص انکولوژی و هماتولوژی اطفال، استاد دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌الله (عج)

2 استادیار روانشناسی دانشگاه پیام نور، ایران

3 کارشناس روانشناسی

چکیده

مقدمه و هدف: سرطان خون گونه‌ای از سرطان خون و مغز استخوان و شایع‌ترین نوع سرطان در کودکان می‌باشد. والدین کودکان مبتلا به سرطان خون و خود کودکان پس از بستری مشکلات روان‌شناختی عدیده‌ای را تجربه خواهند کرد. پژوهش حاضر به مقایسۀ اضطراب و نشانه‌های استرس پس از سانحۀ والدین و سازگاری روانی در کودکان بستری مبتلا و غیرمبتلا به سرطان خون پرداخته است.



مواد و روش‌ها: روش پژوهش حاضر از نوع علّی_مقایسه‌ای بود و جامعۀ پژوهش شامل تمامی کودکان مبتلا به سرطان خون بستری در بیمارستان بقیه‌الله (عج) و بیمارستان مفید و مادرانشان بودند؛ همچنین کودکان غیرمبتلا، کودکانی بودند که در بخش عمومی بیمارستان بقیه‌الله (عج) بستری بودند. از میان این کودکان 30 کودک مبتلا به سرطان خون و 30 کودک غیرمبتلا به شیوۀ در‌دسترس انتخاب شدند و مادران آنان به پرسشنامۀ اضطراب صفت_حالت، مقیاس تأثیر رویداد تجدیدنظرشده و پرسشنامۀ رفتار کودک پس از بستری پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیری تحلیل شدند.



نتایج: یافته‌ها نشان داد مادران کودکان سرطانی در مقایسه با مادران کودکان غیرسرطانی نشانه‌های استرس پس از سانحۀ بیشتری را تجربه کردند. همچنین سازگاری روانی کودکان مبتلا به سرطان در مقایسه با کودکان غیرمبتلا کمتر بود. بین مادران دو گروه مورد مطالعه از نظر اضطراب صفت_حالت تفاوت معناداری مشاهده نشد.



نتیجه‌گیری: شناسایی اولیۀ والدین در معرض خطر ابتلا به نشانه‌های استرس پس از سانحه، متخصصان حوزۀ سلامت را مکلف می‌سازد تا بروز این علائم و نشانه‌ها را در والدین و کودکان بیمارشان بررسی نمایند و در صورت وجود این علائم، مداخلات روان‌شناختی_اجتماعی لازم را برای آنان فراهم سازند.

کلیدواژه‌ها