تأثیر توانایی‌های پردازش حسی بر مشارکت کودکان مبتلا به اوتیسم

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی کاردرمانی، کمیتۀ تحقیقات دانشجویی دانشجویان توان‌بخشی (تریتا)، دانشکدۀ علوم توان‌بخشی، دانشگاه علوم‌پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 کارشناس ارشد کاردرمانی، عضو هیئت‌علمی گروه آموزشی کاردرمانی، دانشکدۀ علوم توان‌بخشی، دانشگاه علوم‌پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 دکتری علوم اعصاب، استادیار گروه کاردرمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توان‌بخشی، تهران، ایران

چکیده

مقدمه و هدف: کودکان مبتلا به اوتیسم مشکلات پردازش حسی را تجربه می‌کنند که می‌تواند بر مشارکت آن‌ها تأثیر‌گذار باشد. اطلاعات کافی دررابطه‌با تأثیر توانایی‌های پردازش حسی این کودکان بر مشارکت وجود ندارد. هدف مطالعۀ حاضر بررسی چگونگی اثر توانایی‌های پردازش حسی بر مشارکت کودکان مبتلا به اوتیسم در زندگی روزمره می‌باشد.



مواد و روش‌ها: شرکت‌کنندگان در مطالعۀ حاضر، چهل کودک پنج تا یازده سال مبتلا به اوتیسم بودند. توانایی‌های پردازش حسی به‌وسیلۀ نمایۀ حسی دان و مشارکت به‌وسیلۀ پرسش‌نامۀ عادات زندگی مورد ارزیابی قرار گرفت.



نتایج: بین عوامل پردازش بینایی، پردازش لمسی، پردازش مرتبط با تون و استقامت، پردازش حسی مرتبط با وضعیت بدنی و حرکت، پردازش حسی مرتبط با تحمل و تون عضلانی پایین و حساسیت حسی، با نمرۀ کل مشارکت کودکان مبتلا به اوتیسم رابطۀ معناداری یافت شد (p<0.05). از بین این عوامل، حساسیت حسی بیشترین سهم را در تبیین واریانس میزان مشارکت (0.49=&beta;) داشت.



نتیجه‌گیری: ضعف در پردازش حسی، به‌ویژه حساسیت حسی، می‌تواند عاملی مهم در محدود‌کردن مشارکت کودکان مبتلا به اوتیسم در فعالیت‌ها باشد.

کلیدواژه‌ها