بررسی ارتباط سلامت معنوی با میزان استرس و راهبردهای مقابله‌ای‌‌ در مادران دارای نوزاد بستری در بخش‌های مراقبت ویژه نوزادان

نویسندگان

1 استاد دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران

2 مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری، ایران

3 مراقبت ویژه نوزادان، دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران

4 مرکز تحقیقات مراقبتهای پرستاری دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران

5 هیئت علمی دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، ایران

چکیده

مقدمه و هدف: بستری‌شدن نوزاد در بخش مراقبت ویژه نوزادان، استرسی زیاد به مادر واردمی‌کند؛ این استرس، درصورت تداوم، علاوه‌بر به‌خطرانداختن سلامت مادر، روی فرایند دلبستگی میان مادر و نوزاد، تأثیرهایی منفی خواهدداشت. سلامت معنوی، به‌عنوان متغیری تأثیرگذار بر اتخاذ شیوه مقابله و بر میزان استرس، دارای اهمیتی ویژه است؛ بنابراین، سلامت معنوی و نوع راهبرد مقابله‌ای که در چنین شرایطی به‌کارمی‌رود، در این پژوهش بررسی‌شده‌اند.

موارد و روشها: این مطالعه از نوع همبستگی بوده، 191 مادر دارای نوزاد بستری در NICU، در سه مرکز آموزشی درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران با استفاده از روش نمونه‏گیری آسان، طی سه ماه در سال 1392 در این مطالعه شرکت‌کردند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسش‌نامه‌های راهبرد مقابله لازاروس و فولکمن، سلامت معنوی الیسون و پالوتزیان و استرس والدین مایلز و فانک بود. از آمارهای توصیفی و آزمون‌های ضریب همبستگی پیرسون در نرم‌افزار SPSS16، برای رسیدن به اهداف پژوهش استفاده‌شد.

نتایج: سلامت معنوی، با راهبرد مقابله‌ای مسئله‏محور، ارتباطی مثبت و با راهبرد مقابله‌ای هیجان‏محور، ارتباطی معکوس داشته‌است (p < 0.000). از میان خرده‌مقیاس(های) راهبرد‌های مقابله، «جستجوی حمایت ‏اجتماعی»، دارای بیشترین و «اجتناب-گریز»، دارای کمترین میانگین استفاده بوده‌اند. میان سلامت معنوی با میزان استرس و میان میزان استرس با نوع راهبرد مقابله‌ای، ارتباطی معنی‏دار مشاهدهنشدهاست.

نتیجه‌گیری: با توجه به اهمیت سلامت معنوی در به‌کارگیری راهبرد مقابله مسئله‌محور، تقویت سلامت معنوی، به‌ویژه بعد مذهبی، ضروری است.

کلیدواژه‌ها