مقدمه و هدف: گسترش استفاده از تلفن همراه و افزایش آلودگی صوتی محیط اطراف ما، از مهم‌ترین عوامل خطرآفرین سلامتی انسان در عصر فناوری است. هدف این مطالعه، بررسی اثرهای مواجهه با استرس صوتی و امواج تلفن همراه بر سطح سرمی هورمون‌های T3 و T4 در موش‌های صحرایی نر بوده‌است.

مواد و روش‌ها: در این مطالعه‌ تجربی- آزمایشگاهی، موش‌های صحرایی نر نژاد ویستار، به گروه‌های «کنترل، مواجهه با امواج تلفن همراه (940 مگاهرتز) روزانه 1، 3 و 6 ساعت، مواجهه با استرس صوتی (100 دسی‌بل، 700 تا5700 هرتز) روزانه 1، 3 و 6 ساعت و مواجهه توأم با امواج تلفن همراه (940 مگاهرتز) و استرس صوتی (100 دسی‌بل، 700 تا 5700 هرتز) روزانه 1، 3 و 6 ساعت» تقسیم‌بندی‌شدند. پس از هشت هفته، نمونه خون از روش خون‌گیری از قلب، تهیه و پس از تهیه‌ سرم، میزان هورمون‌های T3 و T4 با روش ELFA اندازه‌گیری‌شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار 19SPSS تجزیه‌وتحلیل‌شدند.

نتایج: نتایج نشان‌دادند که سطح سرمی T3 در همه گروه‌های تجربی، نسبت‌به گروه کنترل، کاهشی معنادار داشته‌است (001/0P < ). سطح سرمی T4 در موش‌های در مواجهه با امواج تلفن همراه روزانه به‌مدت 3 و 6 ساعت و در موش‌های در مواجهه با استرس صوتی روزانه به‌مدت1، 3 و 6 ساعت و موش‌های در مواجهه توأم روزانه به‌مدت 1و 6 ساعت، کاهشی معنادار یافت (05/0P < )؛ درحالی‌که این تغییرها برای سطح سرمی T4 در گروه‌های مواجهه با امواج تلفن همراه روزانه به‌مدت 1 ساعت و مواجهه توأم روزانه به‌مدت 3 ساعت، نسبت‌به گروه کنترل مشاهده‌نشد.

نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان‌می‌دهند، این دو عامل فیزیکی می‌توانند آثار یکدیگر را بر میزان مهار ترشح هورمون‌های تیروئیدی تقویت‌کنند و ازطرفی، این امر به‌مدت زمان مواجهه، وابسته است.