مقدمه و هدف: گیاه حنا دارای خواصی منحصربه‌فرد است و از دیرباز به‌عنوان یک گیاه دارویی استفاده‌می‌شده‌است. در این طرح، نانوالیاف پلیمری کامپوزیتی از کیتوسان، پلی‌اتیلن اکسید و عصاره حنا برای تهیه پوشش زخم به کمک فرایند الکتروریسی مورد مطالعه قرارگرفت.

مواد و روش‌ها: نانوالیاف‌های پلیمری به کمک روش الکتروریسی تهیه‌شدند. به‌منظور بررسی اثر حنا روی خواص نانوالیاف تهیه‌شده، نانوالیاف‌های مختلف در حضور و عدم حضور عصاره حنا تهیه‌شدند. مورفولوژی و قطر نانوالیاف‌های الکتروریسی‌شده با کمک میکروسکوپ الکترونی روبشی و اندازه قطر متوسط نانوالیاف‌ها با استفاده از نرم‌افزار Image J معین شد.

نتایج: مؤلفه‌های مختلف مؤثر روی کیفیت نانوالیاف‌ها، بررسی و بهینه‌شدند. شرایط بهینه برای تهیه نانوالیاف با قطرکمتر از 100 نانومتر عبارت‌اند از: ولتاژ 20 کیلوولت؛ دبی خروجی 5/0 میلی‌لیتربرساعت؛ فاصله سر نازل تا جمع‌کننده، 10 سانتی‌متر و نسبت وزنی کیتوسان به پلی‌اتیلن اکسید برابر با 9/0. قطر متوسط نانوالیاف تهیه‌شده در شرایط بهینه، برابر 95 نانومتر به‌دست‌آمد.

نتیجه‌گیری: نتایج به‌دست‌آمده نشان‌داندد که نمونه‌های حاوی عصاره حنا، پایداری خوبی دارند؛ به‌علاوه با افزایش درصد حنا در ساختار نانوالیاف، تخریب‌پذیری و میزان جذب آب افزایش‌می‌یابد. با توجه به نتایج حاصل به‌نظرمی‌رسد که داربست کیتوسان/پلی‌اتیلن اکسید حاوی 1 درصد عصاره حنا، انتخابی مناسب به‌عنوان پوشش زخم بوده، موجب تسهیل فرایند ترمیم زخم می‌شود.