مقدمه و هدف: کارکنان گروه سلامت، از طریق تماس‌های مخاطره‌آمیز شغلی با خون و مایعات بدن، در معرض آلودگی با ویروس هپاتیت B قراردارند. این مطالعه به‌منظور تعیین تأثیر آموزش بر رعایت احتیاط‌های استاندارد پیشگیرانه از عفونت هپاتیت B در مراکز شرق تهران انجام‌شده‌است.

مواد و روش‌ها: این مطالعه، نیمه‌تجربی از نوع پیش و پس بوده و تعداد 135 نفر از کارکنان گروه سلامت، به‌صورت خوشه‌ای دومرحله‌ای انتخاب‌شدند و ابزارگردآوری داده‌ها پرسش‌نامه محقق‌ساخته با روایی به شیوه محتوایی و محاسبه ضریب آلفای کرونباخ برای پایایی برابر 5/76 و 91/0 تعیین‌شد. نمونه‌ها طبق برنامه مشخص به روش سخنرانی، بحث گروهی، پرسش و پاسخ و بسته آموزشی آموزش‌دیدند. بی‌درنگ و شش ماه بعد، به‌طور مجدد، پرسش‌نامه یادشده، جمع‌آوری‌شدند و با استفاده از نرم‌افزار 19SPSS، و آزمون آماری فریدمن و ویلکاکسون، به بررسی و مقایسه با پیش‌آزمون پرداخته‌شد.

نتایج: رتبه آگاهی در پیش، بی‌درنگ و شش ماه پس از مداخله آموزشی، به‌ترتیب: 03/1،07/2و79/2؛ رتبه نگرش: 06/1، 97/1و 97/2 و رتبه عملکرد پیشگیرانه از عفونت هپاتیت B: 01/1، 99/1و 98/2 بود که از اختلافی معنی‌دار در هر تکرار در پیش و پس از مداخله آموزشی (001/0 p < ) و رابطه کامل میان متغیرهای آگاهی و نگرش450/0r = ، آگاهی و رفتار 280/0r = ، نگرش و رفتار 568/0r = با سطح معناداری 001/0p= نشان‌داشت و با 60/3 odds= تغییر در رفتار پیش و پس از مداخله دیده‌شد.

نتیجه‌گیری: برنامه آموزشی تدوین‌شده در بهبود رعایت احتیاط‌های استاندارد پیشگیرانه از عفونت هپاتیت B مؤثر بود لذا گنجاندن برنامه‌های آموزشی می‌تواند گامی مؤثر در جهت بهبود سلامت گروه سلامت باشد.