اثر نوروپروتکتیوی استیل ال‌کارنیتین، پس از ضایعه فشار مکانیکی طناب نخاعی موش صحرایی بالغ

نویسندگان

1 دانشکده پزشکی دانشگاه شاهد، تهران، ایران

2 بیمارستان شهید مصطفی خمینی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

3 دانشگاه شاهد، تهران، ایران

چکیده

مقدمه و هدف: درمان ضایعه نخاعی به‌رغم درمان‌های رایج حمایتی، افقی وسیع از سلول درمانی و رویکردهای فارماکولوژیک را پیش‌رودارد. به‌منظور بررسی یکی از رویکردهای فارماکولوژیک ممکن، استیل ال‌کارنیتین انتخاب‌شد. اثر استیل ال‌کارنیتین پس از ضایعه فشار مکانیکی طناب نخاعی موش صحرایی بالغ به‌وسیله شمارش تعداد سلول‌های عصبی و نوروتروفین BDNF و بیان گیرنده p75 بررسی‌شد.

مواد روش‌ها: 16 موش صحرایی بالغ به چهار گروه تقسیم‌شدند: 1. لامینکتومی و تزریق داخل‌صفاقی استیل ال‌کارنیتین؛ 2. لامینکتومی و تزریق داخل‌صفاقی استیل ال‌کارنیتین و اعمال فشار مکانیکی بر نخاع؛ 3. لامینکتومی و تزریق داخل‌صفاقی سرم فیزیولوژی و4. لامینکتومی و اعمال فشار مکانیکی به نخاع به همراه تزریق داخل‌صفاقی سرم فیزیولوژی. پس از چهار هفته تزریق روزانه داخل‌صفاقی، موش‌ها کشته‌شدند. مورفومتری شمارش سلول‌های عصبی نخاع با استفاده از رنگ‌آمیزی کرسیل فست ویولت انجام‌شد. بررسی بیان گیرنده p75 و نوروتروفین BDNF با روش ایمنوهیستوشیمیایی انجام‌گرفت.

نتایج: نتایج مورفومتری، کاهش تعداد سلول‌های عصبی- حرکتی نخاع به‌دنبال فشار مکانیکی را نشان‌داد. استیل ال‌کارنیتین، کاهش مرگ سلول‌های عصبی و افزایش نوروتروفین مربوط، پس ضایعه نخاعی را سبب‌شد.

نتیجه‌گیری: استیل ال‌کارنیتین با آثار نوروپروتکتیوی که ممکن است ناشی از خواص ضدالتهابی و نوروتروفیکی آن و همچنین فعالیت آنتی‌اکسیدانی آن باشد، به‌احتمال، کاهش مرگ سلول‌های عصبی و افزایش بیان نوروتروفین و سایر گیرنده‌ها نظیر تیروزین کیناز و کاهش استرس اکسیداتیو پس از ضایعه فشاری نخاع را سبب‌می‌شود.

کلیدواژه‌ها