اثر عصاره الکلی سیاه‌دانه بر هیپوکمپ در موش صحرایی با صرع لب گیجگاهی

نویسندگان

1 گروه پاتولوژی و علوم تشریح دانشکده پزشکی دانشگاه شاهد، تهران، ایران

2 مرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی دانشگاه شاهد، تهران، ایران

3 دانشکده پزشکی دانشگاه شاهد تهران

چکیده

مقدمه و هدف: تحلیل‌رفتن نورون در بعضی مناطق هیپوکمپ و جوانه‌زدن فیبرهای خزهای در شکنج دندانه‌دار از مشخصات پاتولوژیک صرع لب گیجگاهی است. با توجه به اثرهای حفاظت عصبی و آنتی‌اکسیدانی سیاه‌دانه، هدف این بررسی، تعیین اثر پیش‌تیمار با عصاره الکلی آن در جلوگیری از تغییرهای بافتی هیپوکمپ در مدل تجربی صرع القاشده توسط اسید کاینیک در موش صحرایی بوده‌است.

مواد و روش‌ها: در این بررسی، 28 موش‌ صحرایی نر به چهار گروه شم، شم پیش‌تیمارشده با عصاره الکلی سیاه‌دانه، صرعی (کاینات) و صرعی پیش‌تیمارشده با عصاره الکلی سیاه‌دانه تقسیم‌شدند. برای صرعی‌کردن، اسید کاینیک به میزان 8/0 میکروگرم به داخل هیپوکمپ تزریق‌شد. عصاره الکلی سیاه‌دانه به میزان 100 میلی‌گرم بر کیلوگرم به‌صورت داخل‌صفاقی و روزانه و به‌مدت یک هفته تا زمان جراحی تجویزشد؛ در پایان کار، دو روش رنگ‌آمیزی نیسل و تیم درخصوص برش‌های بافتی انجام‌شدند.

نتایج: القای صرع توسط اسید کاینیک با یک رفتار تشنجی بارز، همراه بود و تجویز عصاره، موجب کاهش معنی‌دار شدت حملات تشنجی شد، تراکم نورون‌های نیسل در سه ناحیه CA1، CA3، و CA4 هیپوکمپ در گروه صرعی‌شده، کاهشی معنی‌دار را در مقایسه با گروه شم نشان‌داد (01/0-05/0p < ) و پیش‌تیمار با عصاره، موجب افزایش معنی‌دار آن، فقط در ناحیه CA3 شد (05/0p < )، از نظر شدت جوانه‌زدن فیبرهای خزه‌ای نیز در گروه صرعی‌شده، افزایشی معنی‌دار نسبت‌به گروه شم مشاهده‌شد (005/0p < ) و پیش‌تیمار با عصاره الکلی سیاه‌دانه، سبب کاهش معنی‌دار آن شد (05/0p < ).

نتیجه‌گیری: پیش‌تیمار با عصاره الکلی سیاه‌دانه، موجب کاهش شدت رفتار تشنجی شده، در جهت حفاظت نورون‌ها در برخی نواحی هیپوکمپ عمل‌می‌کند و شدت جوانه‌زدن فیبرهای خزه‌ای را کاهش‌می‌دهد.

کلیدواژه‌ها