مقدمه و هدف: استرس اکسیداتیو بافتی موضعی، مهم‌ترین عامل توسعه بیماری کلیوی دیابتی است. هدف از تحقیق حاضر، تعیین اثر درمانی شنا و مکمل آربوتین بر استرس اکسیداتیو کلیوی ناشی از دیابت بود.

مواد و روش‌ها: 42 سر موش صحرایی نر ویستار به‌صورت تصادفی به شش گروه(7 تایی) کنترل، دیابت، آربوتین، دیابت- آربوتین، دیابت- تمرین و دیابت- ترکیبی تقسیم‌شدند. دیابت با تزریق درون‌صفاقی آلوکسان (1 دوز،90 میلی‌گرم/کیلوگرم) القاشد و مکمل آربوتین (50 میلی‌گرم/کیلوگرم) پنج روز در هفته تزریق‌شد. حیوان‌ها با تمرین شنا به‌مدت 6 تا 30 دقیقه در روز و به‌مدت شش هفته ورزش‌داده‌شدند و 48 ساعت پس از آخرین مداخله‌ها کشته‌شده و سطوح مالون‌دی‌آلدئید، کاتالاز و فعالیت سوپراکسید دیسموتاز کلیوی تعیین‌شدند. از آزمون تحلیل واریانس یک‌طرفه برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها استفاده‌شد (05/0>p).

نتایج: دیابت، موجب افزایش معنی‌دار سطوح مالون‌دی‌آلدئید، کاهش سطوح کاتالاز و فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز کلیوی در مقایسه با گروه کنترل شد (000/0=P). شش هفته مکمل‌سازی با آربوتین، تمرین شنا و ترکیب این دو مداخله به کاهش معنی‌دار سطوح مالون‌دی‌آلدئید و افزایش سطوح کاتالاز منجرشد (000/0=P)؛ اما فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز کلیوی، تنها در گروه ترکیبی، افزایشی معنی‌دار یافت (001/0=p).

نتیجه‌گیری: این نتایج تأییدکردند که تمرین منظم شنا و مکمل آربوتین می‌توانند از آسیب کلیوی ناشی از استرس اکسیداتیو از طریق تنظیم مثبت آنتی‌اکسیدانت‌ها و کاهش پراکسیداسیون لیپیدی در رت‌های دیابتی حمایت‌کنند.