مقدمه و هدف: بهتازگی، نتایج برخی دادههای علمی، تأثیرهای مثبت ترکیبهای کافئینی را بر تعدیل علایم التهابی گزارشکردهاند؛ لذا هدف از پژوهش حاضر، تعیین تأثیر مصرف حاد مقادیر مختلف کافئین بر پاسخ سرمی عامل نکروز توموری آلفای «TNF-α» در مردان والیبالیست، متعاقب انجام یک وهله فعالیت مقاومتی واماندهساز بود.
مواد و روشها: برای این منظور ،30 مرد والیبالیست (میانگین سن 45/1±47/21 سال، درصد چربی 11/347/10 درصد و شاخص توده بدنی 26/1±15/23 کیلوگرم بر مجذور متر) در قالب طرحی تجربی و دوسویه کور بهطور تصادفی در سه گروه همگن مکمل (با 6 و 9 میلیگرم بهازای هر کیلوگرم از وزن بدن کافئین) و شبهدارو (6 میلیگرم بهازای هر کیلوگرم از وزن بدن دکستروز)، جایگزین شدند. همه آزمودنیها پس از مکملدهی در یک قرارداد فعالیت مقاومتی باوزنه (با 80 درصد یک تکرار بیشینه تاحد واماندگی) شرکتکردند و تغییرهای شاخص التهابی «TNF-α سرمی»، طی سه مرحله (حالت پایه، 45 دقیقه پس از مصرف مکمل و 24 ساعت پس از قرارداد تمرینی) اندازهگیریشدند. دادههای نرمال با آزمونهای تحلیل واریانس مکرر و تعقیبی بونفرونی در سطح معنیداری 05/0 بررسیشدند.
نتایج: یافتهها حکایتمیکنند که مصرف مقادیر متفاوت کافئین در حالت پایه، تأثیری معنیدار بر شاخص التهابی داشت (05/0P < )؛ این در حالی بود که مصرف مقادیر مختلف کافئین، توانست بهطور معنیداری از پاسخ افزایشی 24 ساعتی TNF-α سرمی جلوگیریکند(05/0P < ).
نتیجهگیری: با توجه به نتایج تحقیق حاضر میتواننتیجهگرفت که مصرف حاد مقادیر مختلف مکمل کافئین، بهاحتمال از پاسخ افزایشی TNF-α سرمی مردان والیبالیست، متعاقب انجام یک وهله فعالیت مقاومتی واماندهساز بکاهد.
)