3
گروه بهداشت عمومی، دانشگاه علوم پزشکی قم، دانشکده بهداشت
چکیده
زمینه و هدف: اختلالات تنفسی حین خواب یکی از علل شایع اختلالات خواب است. شیوع خفیف آن در افراد میانسال 20% است. از عوارض شایع آن فشارخون بالا و بیماری عروق کرونر است که این همراهی در بیش از یک سوم موارد دیده می شود. این مطالعه با هدف تعیین میزان شیوع اختلالات تنفسی حین خواب در بیماران قلبی و ارزیابی اینکه پالس اکسیمتری می تواند جایگزین مناسبی برای تشخیص اختلالات تنفسی باشد یا خیر صورت گرفت.
مواد و روشها: از بخش پست سی سی یو 60 بیمار که شرایط ورود به مطالعه را داشتند در بازه زمانی 6 ماهه انتخاب گردید. بیمارانی که سابقه سکته مغزی، مصرف داروهای خواب آور و بیماریهای تنفسی داشتند کنار گذاشته شد. توسط نازال کانولا فشاری و پالس اکسیمتر میزان آپنه و افت اشباع اکسیژن خون در طول خواب اندازه گیری شد. سپس با استفاده از نرم افزار SPSS18 اطلاعات تحلیل گردید.
نتایج: میانگین سن بیماران 11±61.08 و 61.7% زن بود. ارتباط معناداری بین اندکس خواب آلودگی بیش از 10 و 16 با اندکس آپنه هیپوپنه بالای 15 وجود نداشت ولی ارتباط معناداری بین اندکس افت اکسیژن شریانی بیش از 10 با اندکس آپنه هیپوپنه بالای 15و 30 مشاهده گردید.
نتیجه گیری: اختلال تنفسی حین خواب یافته شایعی در بیماران قلبی است و تشخیص زودرس میتواند در کم کردن موربیدیتی و مورتالیتی کمک شایانی نماید.
)