مقدمه و هدف: تنظیم نابهنجار آپوپتوزیس و متالوتیونین در بافت‏های مادر، ممکن است خطرهایی برای رشد جنین داشته‌باشد. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر تمرین شنای استقامتی بر مرگ سلولی برنامه‌ریزی‌شده و غلظت متالوتیونین (MT) کبدی موش‏های صحرایی باردار بود. مواد و روش‌ها: شانزده موش صحرایی باردار نژاد ویستار (20 ± 200 گرم) به دو گروه (گروه کنترل و گروه تمرین) تقسیم‌شدند. گروه تمرین از روز اول بارداری تا انتهای بارداری در استخری ویژه‏ به شناکردن، وادار شدند. مدت زمان تمرین در روز اول بارداری 30 دقیقه بود که این مدت با افزایش روزانه 5 دقیقه در هفته دوم به 60 دقیقه رسید؛ زمان 60 دقیقه تا پایان هفته سوم ادامه‌داشت. نمونه‏برداری از بافت کبد، روز دوم پس از زایمان انجام‌شد. شاخص آپوپتوزی و غلظت MT کبد به‌ترتیب با استفاده از تست TUNEL و روش ELISA تعیین‌شد. برای تجزیه‌وتحلیل یافته‏های این پژوهش از آزمون تی مستقل یک‌نمونه‏ای در سطح خطای (05/0p ≤) استفاده‌شد. نتایج: تمرین شنای استقامتی، تغییری معنی‏دار در غلظت MT کبد موش‏های صحرایی مادر ایجادنکرد (509/0= p). تغییر معنی‏داری در شاخص آپوپتوزی کبد میان دو گروه مشاهده‌نشد (424/0 p=)؛ ویژگی‏های مورفولوژی سلول‏های کبدی نیز، طی برنامه تمرینی، هیچ تغییری نسبت‌به گروه کنترل نشان‌نداد. نتیجه‏گیری: تمرین شنای استقامتی با شدت زیربیشینه در دوران بارداری می‏تواند برای کسب مزایای احتمالی فعالیت ورزشی در دوران بارداری استفاده‌شود بدون اینکه باعث القای آپوپتوزیس یا تغییر در غلظت MT کبد مادر شود.