مقدمهوهدف: تنظیم افزایشی و کاهشی بیان ژنCDK5 بهعنوان یک پروتئین کیناز، در سیستم عصبی راهاندازی مسیرهای مرگ یا بقای نورونها را بههمراهدارد. لذا با توجه به آثار مزمن تمرین استقامتی بر رشد، جوانهزنی و عملکرد نورونی بهویژه در شرایط پاتولوژیکی تخریب عصبی، در پژوهش حاضر به بررسی تأثیر ششهفته تمرین استقامتی برکاهش بیان ژن CDK5 در نورونهای حسی موشهای صحرایی نر ویستار با نوروپاتی دیابتی پرداختیم. مواد و روشها:28 موشهای صحرایی پس از رسیدن به وزن مطلوب (20±250 گرم)، بهطور تصادفی به چهار گروه کنترل سالم (C)، تمرین سالم (HT)، کنترل نوروپاتی (N) و تمرین نوروپاتی (NT) تقسیمشدند. دیابت با استفاده از یک وهله تزریق STZ(45 mg/Kg) ایجادشد. گروههای تمرین شش هفته تمرین استقامتی را روی تردمیل اجراکردند. آزمودنیها 24 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی قربانی شدند و بیان ژنCDK5 در بخش حسی سگمنتهای نخاعی عصب سیاتیک با روشReal time اندازهگیری و با روش 2-ΔΔCT محاسبهشد. برای تعیین معناداری تفاوت بین متغیرها از روش تحلیل واریانس دوطرفه استفادهشد. نتایج: بیان ژن CDK5 پس از شش هفته تمرین استقامتی در بخش حسی نخاع گروه تمرین نوروپاتی بهطور معناداری نسبتبه گروه کنترل نوروپاتی کمتر بود؛ همچنینتمرین، کاهش معنیدار سطوح گلوکز خون در گروه نوروپاتی تمرین نسبتبه گروه نوروپاتی کنترل را بههمراهداشت. نتیجهگیری:با توجه به نقش ویژهCDK5 در توسعه و رشد یا مرگ نورونی، پژوهش حاضر نشانداد که تمرین استقامتی مزمن با اثرهای مفید خود بر شبکه نورونی به کاهش(تعدیل) بیان ژن CDK5 در حالت پاتولوژیکی منجرمیشود.
)