3
گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد بهبهان
چکیده
مقدمه و هدف:آدیپوکینها ازجمله واسپین و کمرین،داراینقشهایبیولوژیکیگوناگونی هستند که باتغییرهایشاخصتودهبدن،مقاومتبهانسولین، سندرممتابولیکی، سندرم تخمدان پلیکیستیک، دیابتوبیماری-های قلبی- عروقیارتباطدارند. هدف از پژوهش حاضر،تأثیر هشت هفته تمرینهای سرعتی شدیدبرسطوح پلاسمایی واسپینو کمریندر موشهای ماده نژاد اسپراگوداولی است. مواد و روشها:در این پژوهش،32 سر موش، بهطور تصادفی به دو گروه کنترل (12سر) و گروه آزمایش (20سر)تقسیمشدند. گروه آزمایشپنج روز در هفته مطابق با برنامه تمرینی بهمدت هشت هفته به فعالیت سرعتی شدید پرداختند درصورتیکه گروه کنترل در این مدت، هیچگونه برنامه تمرینی نداشتند.پس از هشت هفته تمرین، برای تجزیهوتحلیل دادهها از آزمون t مستقل و ضریب همبستگی پیرسون استفادهشد. نتایج: نتایج نشاندادند که تفاوتی معنیدارمیان میزان سرم کمرین در موشهایی که برنامه تمرینی سرعتی شدید انجامدادهبودند، نسبتبه گروه کنترل (18/0P=) وجودندارد؛ ازطرفیدیگر، سطوح سرمی واسپین بهطور قابلتوجهی (0001/0P=) کاهشیافت اما هیچگونه رابطهای معنادار، میان سطوح واسپین و کمرین (28/0P=) مشاهدهنشد. نتیجهگیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر و اهمیت تغییرها در سطوح واسپین و کمرین بهنظرمیرسد باید مدت زمان تمرینی بیشتر از هشت هفته باشد و شدت فعالیت ورزشی باید متناسب با سطح آمادگی افراد باشد چراکه اگر این هماهنگی وجودنداشتهباشد، آزمودنیها قادرنخواهندبود برنامههای تمرینی را بهطور صحیح انجامدهند.
)