بررسی بیان شاخص‌های سطحی CD133، CD44 و ABCG2 در رده‌های سلولی ملانوما و ارتباط آنها با سلول‌های بنیادی سرطان

نویسندگان

1 گرایش سلولی و تکوینی، گروه زیست‌شناسی تکوینی، دانشگاه علم و فرهنگ

2 گروه سلول‌های بنیادی و زیست‌شناسی تکوینی، پژوهشگاه رویان، پژوهشکده زیست‌شناسی و فناوری سلول‌های بنیادی جهاد دانشگاهی، مرکز تحقیقات علوم سلولی

3 گروه ژنتیک مولکولی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه تربیت مدرس

چکیده

 مقدمه و هدف: سلول­های بنیادی ملانوما، مسئول تهاجم و متاستاز آن است.
در این پژوهش، بیان شاخص‌های کاندید سلول‌های بنیادی سرطان در رده‌های سلولی
ملانوما و ارتباط بیان این شاخص‌ها با ویژگی‌های بنیادینگی سلول بررسی­شد.   مواد و روش­ها: میزان بیان شاخص­های CD133، CD44
و ABCG2
در رده­های سلولی ملانوما (WM115، NA8،
SK-MEL ، Me67،A375  و D10) توسط
فلوسایتومتری سنجیده­شد. پس از انتخاب شاخص و رده­ سلولی مناسب، سلول­ها براساس
بیان و عدم بیان شاخص منتخب به جمعیت مثبت و منفی جداسازی شدند؛ سپس عملکرد کلنی­زایی،
تشکیل اسفرویید و همچنین بیان ژن­های بنیادی NANOG،
SOX2، OCT4 و KLF4 در سه جمعیت مثبت، منفی و
رده­ سلولی جداسازی نشده ارزیابی­شدند.    نتایج : نتایج ما نشان­داد که در ٨٥/١  ±٦٥/٢٨ درصد از
رده­ سلولی D10
شاخص CD133
بیان­شد. در­حالی­که در همه رده‌های سلولی تست­شده، شاخص CD44 و ABCG2 فاقد بیان
بودند یا بیانی ضعیف داشتند.  جمعیت  CD133+ افزایش حدود ٦٤/١برابر در قدرت کلنی­زایی (P < /span>=000)
در مقایسه با جمعیت CD133-
نشان­داد. بررسی بیان ژن­های بنیادینگی نشان­داد که ژن NANOG و OCT4
در گروه CD133+
و ژن SOX2
در گروه CD133- دارای افزایش بیان بودند و هیچ تفاوتی در بیان ژن KLF4 در میان
گروه­ها وجودنداشت.   نتیجه­گیری: یافته­های این پژوهش نشان­دادند که شاخص CD133 می تواند به­عنوان شاخص
سلو­ل­های شبه­بنیادی در رده­ی سلولیD10  و دیگر سلول­های ملانوما
که شاخص CD133
را بیان­می­کنند، درنظر­گرفته­شود. 

کلیدواژه‌ها