مقدمه و هدف:­ پیشگیری از هپاتیت
B در زنان جوان
اهمیت بالایی دارد، زیرا بیماری از مادر به نوزاد منتقل­می­شود. مطالعه حاضر با
هدف تعیین عوامل مرتبط با رفتارهای پیشگیری از هپاتیتB در ­دختران دبیرستانی­ شهر
اراک در سال تحصیلی 1385-1384 انجام­شده­است.   مواد و روش‌ها: این پژوهش توصیفی-تحلیلی به ­روش مقطعی ­در­5­ دبیرستان
دخترانه شهر اراک انجام­شد. درمجموع، 590 دانش­آموز­ پایه اول و دوم موافق شرکت در­
مطالعه، به­صورت خوشه­ای به مطالعه وارد شدند و هیچ یک از مطالعه خارج نشدند. داده­ها
با پرسش­نامه­ای شامل سازه­های شدت درک­شده (15 گزینه)، حساسیت درک­شده (8 گزینه)،
موانع و منافع درک­شده (7 گزینه)، قصد رفتاری (10 گزینه)، خودکارآمدی (2 گزینه)
جمع‌آوری­شد.   نتایج:  میانگین سنی دانش­آموزان مورد
مطالعه 72/0 ± 27/16بود. تنها  6/0 درصد دانش­آموزان سه نوبت واکسن
هپاتیتB
را دریافت­کرده و بیش از یک­چهارم آنها (1/28 درصد)، پیش­تر در هنگام مراجعه به آرایشگاه
هیچ­گاه از وسایل شخصی استفاده­نکرده­بودند. سازه‌های موانع درک­شده (001/0= P < /span>)، حساسیت درک­شده (022/0= P < /span>) و خودکارآمدی، (001/0=
P < /span>) با رفتار
پیشگیری از هپاتیت B ارتباط دارند. موانع درک­شده (60/0±76/3) بیشترین و خودکارآمدی (87/0± 13/2) کمترین نمره را به خود اختصاص­داده­اند.     نتیجه‌گیری: با توجه به پایین­بودن رفتارهای پیشگیری­کننده از هپاتیتB و اینکه رفتارهای
پیشگیری با سازه‌های موانع درک­شده، حساسیت درک و خودکارآمدی مرتبط هستند، برای
بهبود این وضعیت بایستی دختران نوجوان را نسبت­به موانع واقعی پیشگیری از این
بیماری واقف­کرد و با روش‌های مناسب زمینه را برای درک حساسیت نسبت­به بیماری و
نیز ارتقای خودکارآمدی آنها فراهم­کرد.