مقدمه و هدف: پراکلامپسی یکی از
عوارض شایع دوران بارداری است که بعد از هفته بیستم بارداری در زنان با فشار خون
طبیعی بروزمی­کند؛ پاتوفیزیولوژی این بیماری، ناشناخته است. با توجه به تغییرهای
سطح نیتریک اکساید در سرم افراد پراکلامپتیک و همچنین، نقش سلول‌های بنیادی مزانشیمی
در ترشح نیتریک اکساید به­عنوان تنظیم­کننده ایمنی، در این پژوهش برآن­شدیم تا سطح
نیتریک اکساید را در ترشحات سلول­های بنیادی مزانشیمی مشتق­شده از بافت چربی در دو
گروه باردار سالم و مبتلا به پراکلامپسی بسنجیم.   مواد و روش‌ها: از چربی زیرجلدی 10 خانم باردار پراکلامپتیک و 10خانم
باردار سالم در حین عمل سزارین، نمونه‌گیری­شد. پس از جداسازی و تکثیر سلول‌های
بنیادی مزانشیمی، توانایی تمایز و ویژگی‌های ایمونوفنوتایپ آنها ارزیابی­شد. سپس
با استفاده از روش گریس میزان ترشح نیتریک اکساید توسط آنها سنجیده شد.   نتایج:  سلول‌های بنیادی جداشده در هر
دو گروه، به خوبی به استئوسیت و آدیپوسیت متمایز شدند. آنالیزهای فلوسایتومتری در
دو گروه حاکی از بیان مارکرهای CD90, CD73 ,CD44 و CD105 و عدم بیان مارکرهای CD-14, CD34, CD45 و HLA-DR بود. تغییر معناداری در میزان ترشح نیتریک
اکساید توسط سلول­های دو گروه مشاهده­نشد.   نتیجه­گیری: نتایج پژوهش حاضر بیانگر آن است که به­احتمال، نیتریک اکساید ترشح­شده توسط سلول­های بنیادی مزانشیمی،
در تغییرهای سطح سرمی این فاکتور و پاتولوژی پراکلامپسی نقشی معنی‌دار ندارد؛ البته
لازم است این مطالعه روی تعدادی بیشتر نیز آزمایش­شود.