رابطه مالی پزشک و بیمار در طب سنتی ایران

نویسندگان

1 گروه بهداشت و پزشکی اجتماعی- دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد تهران، ایران

2 عضو انجمن تحقیقات طب سنتی ایران، وابسته به مرکز رشد علمی دانشجویان، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران

3 گروه زنان و مامایی دانشکده پزشکی دانشگاه شاهد تهران، ایران

4 دانشکده پزشکی دانشگاه شاهد تهران، ایران

چکیده

  مقدمه و هدف: در سرتاسر آثار تخصصی حکمای طب سنتی ایران و در سیره آنان اخلاقیات منعکس شده‌است و برای یک طبیب آشنایی با آن را ضروری می ‌ دانستند. آنها توصیه ‌ های زیادی در باب عدم توجه به مادیات داشتند. هدف این مطالعه آشنایی با دیدگاه حکمای طب سنتی نسبت ‌ به مادیات و چگونگی رابطه مالی آنها با بیماران است .     مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر یک پژوهش مروری بوده که با بررسی متون و مقالات طب سنتی ایران، چگونگی رابطه مالی یک پزشک واقعی با بیمار که حکمای طب سنتی ایران ترسیم-کرده ‌ اند، مورد مطالعه قرار ‌ داده ‌ است .     یافته ‌ ها: از زمان ‌ های بسیار قدیم این اعتقاد وجود ‌ داشت که پزشک نباید برای پول و منافع مادی کار ‌ کند و باید از خدا ترسان باشد. پزشک واقعی باید فقر با حلال را بر ثروت با حرام ترجیح-دهد. حکیم زکریای رازی همواره بر ارزش ‌ های اخلاقی تأکید ‌ کرده، افراد مستمند و بی ‌ بضاعت را معالجه و به آنان از بعد مالی کمک ‌ می ‌ کرد؛ در ‌ حالی ‌ که خود، زندگی ساده و فقیرانه ‌ ای داشت .     نتیجه ‌ گیری: طب سنتی ایرانی و اسلامی طبابت را نوعی بندگی و عبادت می ‌ داند و جایگاهی ویژه برای اخلاق پزشکی قائل است. توصیه ‌ می ‌ کند که یک طبیب با ثروتمندان و بینوایان رفتاری مساوی و یکسان داشته ‌ باشد و خدمت پزشکی را هیچ ‌ گاه وسیله درآمد و رقابت مادی قرار ‌ ندهد .  

کلیدواژه‌ها