1
گروه فیزیولوژی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه مازندران
2
دانشگاه مازندران
3
دانشکده زیست و علوم جانوری، دانشگاه مازندران
چکیده
مقدمه و هدف: ویسفاتین، پپتید 491 اسید آمینهای و یک عامل افزاینده پیشسلول B شناختهشده که در بافت احشایی بیانشده و نقشی مهم را در هموستاز انرژی بازیمیکند. این پژوهش قصددارد تا تأثیر تمرین استقامتی و عصاره بنه را بر سطح استراحتی ویسفاتین و لیپیدهای پلاسما در موشهای صحرایی ماده بررسیکند. مواد و روشها: 28 سر موش صحرایی (شش تا هشت هفتهای و 122-180 گرم) بهطور تصادفی به چهار گروه کنترل سالین، کنترل بنه، تمرین سالین و تمرین بنه تقسیمشدند. گروههای تمرینی به مدت هشت هفته (5روز در هفته، به مدت 60 دقیقه و سرعت 25 متر بر دقیقه با شیب صفر) تمرینکردند؛ عصاره بنه و سالین نیز به مدت چهار هفته بهطور دهانی به آزمودنیها خوراندهشد. 72 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی و پس از 4 ساعت ناشتایی، بافت برداری انجامشد. دادهها با روش آماری آنالیز واریانس یکطرفه تحلیلشدند. نتایج: گروه-تمرین بنه میانگین وزن، سطح استراحتی ویسفاتین، غلظت تریگلیسرید و گلوکز پلاسمایی پایینتر و کلسترول تام و ATP < /font>پلاسمایی بالاتری نسبتبه دیگر گروهها داشت که از نظر آماری معنیدار نبود. نتیجهگیری: نتایج پژوهش از آن حاکی است که تمرین استقامتی همراه با عصاره بنه ممکن است بیشتر از فعالیت ورزشی صرف یا مصرف عصاره بنه بهتنهایی بر سطوح استراحتی وبسفاتین و بسیج لیپیدی مؤثر باشد؛ همچنین نتایج نشاندادند که سطوح پایینتر ویسفاتین پلاسما در گروه تمرین بنه با افزایش غلظتATP همراه است.
)