2
گروه فیزیوتراپی، دانشکده پزشکی دانشگاه تربیت مدرس
3
گروه فیزیوتراپی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی
4
گروه ارتوپدی، دانشکده دانشگاه شهید بهشتی
چکیده
مقدمه و هدف: از عوارض پساز بازسازی رباط متقاطع قدامی، کاهش حس عمقی و تعادل است؛ این فاکتورها در وزن اندازی متعادل روی زانوها نقشدارند. هدف از این مطالعه بررسی تأثیر Taping در اصلاح حس عمقی و توزیع وزن روی دو پا در بیماران پساز بازسازی رباط متقاطع قدامی (Anterior Cruciate Ligament Reconstruction) ACLR است. مواد و روشها: در این پژوهش که بهصورت کارآزمایی بالینی تصادفی شدهبود بیست مرد ورزشکار با میانگین سنی 5.2± 27 سال و دچار پارگی رباط متقاطع قدامی پس از ACLR و مدت آسیب میان چهار تا شش ماه بهصورت نمونهگیری غیر احتمالی ساده از بخش اورتوپدی بیمارستان اختر در این پژوهش شرکتکردند؛ این مطالعه در آزمایشگاه بیومکانیک دانشگاه تربیت مدرس انجامشد. بیماران بهصورت تصادفی (بر اساس جدول اعداد تصادفی) به دو گروه ده نفری دارای Tape و بدون Tape تقسیممیشدند. حس عمقی و میزان وزناندازی با استفاده از دو ابزار صفحۀ نیرو و گونیامتر دیجیتالی مورد ارزیابی قرارگرفتند. این روند قبل و بعداز چسباندن Tape همچنین پساز یک دوره درمان ده روزه با Tape تکرارمیشد. دادهها با کمک آزمون Tتست، آنالیز واریانس با اندازهگیریهای مکرر با استفاده از SPSS 16 انجامشد. نتایج: نتایج مطالعه نشانداد که جهت تغییرات میزان وزناندازی بر پای آسیبدیده پساز Taping در زاویۀ 30 درجه به سمت افزایش قرینگی در وزن اندازی بود اما تغییرات به سطح معناداری نرسید؛ علاوهبراین تفاوت معناداری در زاویۀ 60 درجه مشاهدهنشد (05/0P>). دقت بازسازی زاویه بهبود چشمگیری نشان داد. (05/0P < )(متوجه فاعل جمله نمیشوم!) نتیجهگیری: بهاحتمال Taping به دلیل فراهمآوردن ورودیهای حسی بیشتر در ناحیه زانو، بهبود دقت بازسازی زاویه و حس عمقی مفصل را سببشدهاست.
)