مقدمه: فیستول مقعدی، شایعترین علت درد شدید ناحیه مقعد در جراحیهای رکتال به شمارمیآید و بهکارگیری برخی تخصصها مانند فیزیوتراپی میتواند به کاهش درد و تسریع در روند بهبودی کمککند. در خصوص فیزیوتراپی بعد از جراحی رکتال هیچ تحقیقی ثبت نشده، لذا این امر، سبب عدم توجه کافی جراحان به این مهم گردیدهاست. هدف: مطرحکردن یک پروتوکلی فیزیوتراپی برای جراحیهای رکتال و بررسی تأثیرپذیری آن در مطالعهای موردی مواد و روش کار: این مطالعه روی یک مرد 45 ساله انجام پذیرفت. بعد از انجام کولونوسکوپی، هموروئیدکتومی و فیستولکتومی انجام شد سپس، پروتوکل درمان فیزیوتراپی در پنج فاز درمانی، طراحی و مورداستفادهقرارگرفت. شدت درد، سختی اجابت مزاج، سختی جابهجایی و ترس از اجابت مزاج با VAS اندازهگیری و برای تعیین روند بهبودی بیمار از پرونده پزشکی استفادهشد؛ نتایج نشانداد که نیاز بیمار به استفاده از داروی مسکن فقط تا روز چهارم بوده، بیمار از روز سوم، فعالیتهای روزمره خود را از سرگرفت؛ همچنین شدت درد، سختی اجابت مزاج، سختی جابهجایی و تحرک و ترس از اجابت مزاج در روز پنجم بهطورکامل رفع شد که این نتایج در مقایسه با مطالعات قبلی، تسریع روند بهبودی و کاهش درد را نشانمیدهد. نتیجهگیری: با توجه به مؤثربودن اقدامهای فیزیوتراپی، بهکارگیری از آن بهویژه در مورد بیماران مسن یا افراد مبتلا به بیماریهای زمینهای توصیه میشود.
)