مقدمه و هدف: مغز در برابر استرس اکسیداتیو بسیار آسیبپذیر بوده و تداخل ارگانوفسفاتها با سیستم آنتیاکسیدان بدن میتواند سبب نوروپاتی و اختلال در حافظه شود. هدف از مطالعه حاضر، بررسی استرس اکسیداتیو ناشی از حداقل دوز سمیدیازینون در مغز و خون و اثر آن بر اکتساب حافظه در موشهای صحرایی نر میباشد. مواد و روشها: دیازینون ( mg/kg 25 خوراکی) به مدت 2، 4 و 6 هفته تجویز شد. اکتساب حافظه موشها از طریق دستگاه Morris Water Maze بررسی شد و سپس استرس اکسیداتیو از طریق اندازهگیری غلظت مالون دی آلدهاید ( MDA ) و تعیین مقدار و ظرفیت کامل آنتیاکسیدانت پلاسما و مغز ارزیابی شد. نتایج: بین گروههای دریافت کننده دیازینون و کنترل اختلاف معناداری در فاکتورهای زمان، مسافت و سرعت شنای حیوان برای یافتن سکوی پنهان مشاهده نشد اما مصرف دیازینون به مدت 2، 4 و 6 هفته، افزایش معناداری را در فعالیت آنتیاکسیدانت پلاسما و مغز بهصورت وابسته به مدت زمان مصرف نشان داد. همچنین دیازینون مقدار MAD را در پلاسما و مغز، در گروه 6 هفتهای نسبت به گروه کنترل بهطور معناداری افزایش داد. نتیجهگیری: اکسیداتیو استرس ناشی از دیازینون در رتها بر پارامترهای اکتساب حافظه تأثیر نداشته است. با توجه نقش استیلکولین در بهبود حافظه عدم مشاهده تغییر محسوس در اکتساب حافظه را میتوان به اثر همزمان عامل اکسیدانت در تضعیف و اثر استیل کولین در بهبود حافظه مربوط دانست.
)