بررسی رادیوگرافیکی تغییرات ابعادی کانال و حوادث در دندان‌‌های مولر متعاقب استفاده از روش‌های اینسترومنتیشن دستی و چرخشی

  مقدمه: اینسترومنت‌های استنلیس استیل، مدت‌ها به عنوان وسایل مورد استفاده در درمان ریشه دندان مطرح بوده‌‌اند. از آن‌جا که آماده‌‌سازی کانال به‌وسیله آن‌ها مشکل است، نسل جدیدی از وسایل نیکل تیتانیوم معرفی گردید.   هدف: هدف این مطالعه، مقایسه اینسترومنت‌های Ni-Ti دستی و سیستم چرخنده نیکل تیتانیوم FlexMaster در آماده‌‌سازی کانال است.              مواد و روش‌ کار: دندان‌های مولر اول یا دوم بالا یا پایین در 50 بیمار انتخاب شد و به دو گروه 25تایی تقسیم گردید. پس از تهیه حفره دسترسی و قرار دادن فایل شماره 15 دستی نیکل تیتانیوم در داخل کانال‌ها، با استفاده از Endo-ray یک رادیوگرافی پری‌اپیکال از دندان مورد نظر تهیه شد.   در گروه I ،آماده‌‌سازی کانال به روش Crown-down و فایل‌های دستی K-flex نیکل تیتانیوم انجام شد که دوسوم کرونالی به‌وسیله دریل‌های گیتزگلیدن استنلیس استیل آماده می‌شد. در گروه II ، اینسترومنتیشن به‌وسیله سیستم چرخنده نیکل تیتانیوم FlexMaster و براساس توصیه‌‌های سازنده انجام شد. پس از اینسترومنتیشن, با استفاده از Endo-ray یک رادیوگرافی پری‌اپیکال گرفته شد. تمام‌ رادیوگرافی‌های اخذ شده با استفاده از دوربین دیجیتالی Fuji Film fine pix دارای لنز ماکرو50 و دیافراگم 8/2 وارد کامپیوتر شد. با استفاده از نرم‌افزارهای Adobe photo shop 7 مقدار زاویه ابتدایی و بعد از درمان کانال، تشکیل لج، تمایل دیواره‌‌های داخلی و خارجی کانال، پرفوراسیون ریشه، وجود یا عدم فایل‌های شکسته مورد بررسی قرارگرفت .   نتایج: کانال‌ها در گروه II مرکزی‌‌تر بوده و نسبت به گروه I میزان کم‌تری از ترانسپورتیشن و لج را دارا بودند. در هیچ یک از گروه‌ها, پرفوراسیون دیده نشد و رابطه معناداری بین روش اینسترومنتیشن و شکستگی وسایل ملاحظه نشد.   نتیجه‌گیری: در کل، سیستم چرخنده نیکل تیتانیوم FlexMaster می‌تواند انتخاب مناسبی برای آماده‌‌سازی کانال‌ها در درمان اندو باشد.