مقدمه و هدف: یکی از انواع ایمپلنت‌های دندانی که در سال‌های اخیر عرضه شده‏، ایمپلنت «سوئیس پلاس»( Swiss plus ) است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی میزان بقای ایمپلنت‌های دندانی سوئیس پلاس و وضعیت سلامت بافت‏های نرم و سخت اطراف آن‌ها با استفاده از شاخص‌های رادیوگرافیک و کلینیکی است.   مواد و روش‌ها: در این مطالعه مشاهده‌ای توصیفی گذشته نگر، 106 بیمار شامل 59 مرد و 47 زن با محدوده سنی 21 تا 76 سال مورد بررسی کلینیکی و رادیوگرافیک قرار گرفتند. بیماران به ‌وسیله 271 ایمپلنت سوئیس پلاس درمان شدند که 205 ایمپلنت، حمایت‏‏کننده پروتزهای ثابت و 58 ایمپلنت، حمایت‌کننده پروتزهای متحرک بودند. معیارهای کلینیکی و رادیوگرافیک اطراف هر ایمپلنت اندازه‌گیری و ثبت شد. یافته‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و تست‌های آماری توصیفی، شامل محاسبه میانگین، فراوانی نسبی و ضریب همبستگی مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند (05/0=  ).   نتایج: میزان موفقیت ایمپلنت سوئیس پلاس تا زمان بارگذاری 8/97 درصد و تا پایان مطالعه 97 درصد بود. معاینات کلینیکی بافت نرم نشان داد که در اطراف هیچ‏کدام از آن‌ها ترشح چرک و فیستول وجود ندارد. در 9/55 درصد ایمپلنت‌ها شاخص پلاک صفر بود. شاخص خون‏ریزی در 66 درصد ایمپلنت‌ها صفر بود. میانگین عمق شیار لثه‌ای 32/2 میلی‌متر بود. میانگین تحلیل استخوان مارژینال 77/0 میلی‌متر بود. تحلیل استخوان لبه‌ای ‌و عمق شیار لثه‌ای ارتباط مستقیم و معنا‌دار داشتند (01/0 p p ).   نتیجه‌گیری: با توجه به محدودیت‌های این مطالعه، میزان بقای ایمپلنت‌های دندانی سوئیس پلاس 97 درصد و در محدوده موفقیت سیستم‌های مورد قبول دیگر است.