مقدمه و هدف: صدمات ناشی از خشونت در محیطهای کاری یک خطر شغلی جدی در بسیاری از مناطق جهان است. خشونت در محیطهای مراقبت بهداشتی ممکن است به روشهای متفاوتی مثل تهدیدات لفظی و یا خشونتهای فیزیکی اتفاق بیفتد و منجر به کاهش روزهای کاری، کاهش کارایی، دست کشیدن از کار، لزوم درمان طبی یا انتقال به شغل دیگر و حتی مرگ شود. این پژوهش به منظور بررسی شیوع خشونتهای لفظی و فیزیکی در یکی از بیمارستانهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی در شهرستان بندرعباس در سال 1383 انجام شدهاست. مواد و روشها: این پژوهش، یک مطالعه توصیفی، تحلیلی است و برای جمعآوری اطلاعات از یک پرسشنامه 43 سؤالی که در 4 بخش تنظیم شده استفاده شد. این پرسشنامه بهطور تصادفی در اختیار 88 نفر از کارکنان بخشهای سی.سی.یو، آی.سی.یو، اورژانس داخلی و جراحی قرار گرفت و دادههای بهدستآمده با استفاده از نرمافزار spss و آمار توصیفی و مجذورکای و ضریب همبستگی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: طبق دادههای بهدستآمده 2/72 درصد از کارکنان در طی 6 ماه گذشته خشونتهای لفظی و 1/9 درصد از آنان خشونت فیزیکی را تجربه کرده بودند. نتیجهگیری: پس از تجزیه و تحلیل دادهها بین تجربه خشونتهای لفظی و میزان تحصیلات کارکنان و همچنین بین تجربه خشونتهای فیزیکی با ردههای مختلف کارکنان، سن، جنس و میزان تحصیلات آنها رابطه معنادار آماری به دست آمد.
)